zaterdag 21 januari 2017

"Hetero van de Homo"? Wie is dat? Ken ik die?

Er is nog niet zoveel openheid en bekendheid over de "Hetero van de Homo".
Ik doe een poging om dit iets helderder te maken.

Wie is de "Hetero van de Homo"?
Dat is de heteropartner in/na een man-vrouwrelatie, waarvan de andere partner tijdens of na die man-vrouwrelatie uit de kast komt.

Zijn er veel "Hetero van de Homo" 's?
In de diverse nationale onderzoeken wordt dit nog niet meegenomen. Cijfers uit een artikel uit 1989  van Marre Saal in het Tijdschrift voor Seksuologie nummer 13 doen vermoeden dat het om 200.000 mensen gaat. 
Persoonlijk merk ik, als ik er over praat, dat veel mensen wel iemand in hun omgeving kennen die dit meemaakt/meegemaakt heeft. Deze mensen (h)erkennen dan vaak wel, wat zo'n proces van "later uit de kast komen in of na een heterorelatie" met de heteropartner doet.
In november 2015 heeft Rotterdam V, voor zover ik weet voor het eerst sinds jaren, een onderzoek gedaan naar het gevolg van het "later uit de kast komen in of na een heterorelatie" voor beide betrokkenen.  [Helaas is in november 2016 de Stichting Rotterdam V haar activiteiten gestopt wegens onvoldoende financiĆ«le basis.]

Wat ervaart een "Hetero van de Homo"?
Ieder proces van "later uit de kast komen in/na een hetero relatie" kent zijn eigen verloop. Het is voor beide partners dikwijls een erg verwarrende situatie. Vaak is er nog een gevoel van liefde/verbondenheid in de relatie en (b)lijkt die relatie door de seksualiteit onmogelijk of erg veranderd. Daar kan niemand iets aan doen. Lastig is het wel.

Wil je voorbeelden van wat een "Hetero van de Homo" in/na hun heterorelatie met "later uit de kast komen" kan meemaken?
                  
                  Lees dan bijvoorbeeld:
                  Mein Mann liebt einen Mann
                  Mevrouw Couperus
                  Mijn eigen interview in het jubileummagazine van Orpheus
                  Een recente oproep "Wat moet ik nu?" op Lindanieuws

                                                                     
                                                   
                          Of kijk bijvoorbeeld:
                          Brokeback Mountain
                          The One
                          The Other F Word 
                          Freier Fall
                          The Imitation Game 
                          Help, mijn vrouw is lesbisch 





Wat kun je doen voor de "Hetero van de Homo" die je in je eigen omgeving tegenkomt?
"Gewoon" open in gesprek gaan. Verzwijg niet wat er in het leven van je bekende gebeurt. Luister, oordeel niet en vraag open door. Vanuit deze houding kan het zo waardevolle begrip ontstaan. Alle betrokkenen zullen je daar dankbaar voor zijn. Het kan ons van het vaak lastige gevoel af helpen, dat het niet bespreekbaar is. Terwijl dat bespreken zo belangrijk voor ons is. Doordat er niet over gepraat wordt/kan worden lijkt het soms alsof we de enige zijn die dit meemaken. Het komt echter vaker voor dan we vaak denken. Natuurlijk is het lotgenoten praten waardevol.

Als je eigen omgeving zich ook openstelt 
voor wat je meemaakt in een "later uit de kast kom proces" is dat van grote waarde. 
Dat heb ik zelf ervaren
 en
dat herken ik bij vele andere "Hetero van de Homo" 's.

vrijdag 6 januari 2017

Durf te vertellen! Juist je kwetsbare verhalen hebben waarde...

Te lang heb ik een schijn openheid gehanteerd. Te lang dacht iedereen veel van mij te weten. Zo'n outgoing open vrouw.... Ja, ja, dus niet. Ik ben door hoe het leven liep een kampioen in open lijken en dat binnen houden, wat binnen leek te moeten blijven.
Dat was niet goed voor mij. Ook mijn lijf ging toch een keer reageren en pas jaren later heb ik meer openheid gegeven. Eerst in een interview in het jubileum magazine van Orpheus. Dat was nog een soort van veilig. Een interview in mijn eigen tuin.

Tijdens de Roze Zaterdag in Maastricht 2015 nam ik deel aan een open gesprek op de kade van de Maas met mede lotgenoten, andere bloedgroepen, van Orpheus. Voor het eerst deed ik vanuit de heteropartners en publiek een deel van mijn verhaal.  Orpheus, zo staat op de site, "wil de problematiek van homo-/biseksualiteit in man-vrouwrelaties bespreekbaar maken en richt zich op mensen in een man-vrouwrelatie zoals huwelijk, man-vrouwpartnerschap of samenwonen van een man en een vrouw, maar ook op hen die dit overwegen en op alle anderen die zich verwant voelen met deze problematiek." 
De treinreis naar Maastricht kan ik me nog goed herinneren. Ik was vastberaden. Ook wat gespannen. Zeker benieuwd hoe op mijn deel van het "later uit de kast komen in of na een heterorelatie" gereageerd zou worden. Het was immers een echte Roze Zaterdag.
Wij vertelden vanuit de verschillende groepen (lesbische, homoseksuele en heteroseksuele) vanuit onze ervaring met het "later uit de kast komen in een heterorelatie".
Tijdens ons gesprek was er veel belangstelling. Echte belangstelling. Mensen die bleven luisteren. Die geraakt waren. Een mannelijke luisteraar viel extra op. Hij stond bijna gebiologeerd te luisteren. Dat raakte mij weer. Na afloop hebben we nog een prachtig gesprek gevoerd.

Hij was thuis op zijn negentiende verdrietig. Zijn moeder vroeg hem, of het slecht ging op school. Hij vertelde haar, dat dat niet de reden van zijn verdriet was. Of het door een meisje kwam? Ook niet. Zijn moeder begreep toen, dat het om een jongen ging. Dat was een enorme opluchting voor hem. Hij kon zichzelf zijn. Inmiddels is hij ruim 50 en beseft hij regelmatig wat de waarde van dat gesprek met zijn moeder was en is. 
Op die Roze Zaterdag op die kade in Maastricht was hem dat door onze verhalen, onze echte eigen verhalen, weer meer duidelijk geworden. Dat had hem geraakt. Dit "later uit de kast komen in of na een heterorelatie" was hem en een eventuele vrouw bespaard gebleven. Daar was hij zijn moeder intens dankbaar voor. Ik was hem dankbaar voor het mooie gesprek. 
En nog meer, dan allang voor mijn eigen "Hetero van de Homo" ervaring, was ik doordrongen van het feit, dat het zo ontzettend belangrijk is om als opgroeiende jongere de ruimte te krijgen en te ervaren om je eigen seksualiteit te ontdekken en te beleven.

Stap voor stap gaat uit de kast komen en ook stap voor stap gaat erkennen en openheid bij de "Hetero van de Homo". De scheiding was er ook in mijn geval niet zomaar. De liefde was en is niet over. Maar als Hetero bleek ik seksueel niet altijd te kunnen geven wat mijn echtgenoot echt verlangde. Ik heb later ervaren, dat dat omgekeerd ook zo was.
Open zijn is dan best lastig. Voelt kwetsbaar. Nog altijd wel. Openheid is ook belangrijk en kan van echte waarde zijn. 

Vandaar dat ik vandaag verrijkt werkt met een mooi, kort en kwetsbaar filmpje. Door op vakantie te delen, hoe mijn leven was gelopen. Begreep een vriend, die ik daar ontmoette, dat waardevol is om dit filmpje Understanding met me te delen. Inmiddels heb het korte filmpje meerdere malen bekeken. De (h)erkenning en de kwetsbaarheid raakt me.
In Understanding herken ik het verhaal van de luisteraar van de Roze Zaterdag in Maastricht. Zo waardevol als ouders echt en open kijken naar hun kinderen. Ook al gaan ze een andere weg, dan de ouders eerst verwachten/hoopten/dachten. 
Krachtig als ouders op hun eerste gedachten terugkomen en hun kind de geaccepteerde ruimte tonen om zichzelf te zijn. Voor de zoon, in dit geval, van belang. Het voorkomt ook een pijnlijk verband als een heterorelatie, waar liefde is, maar de onderlinge seksualiteit nu eenmaal niet echt klopt. Dat is pijnlijk en lastig voor beiden.

Mooi, dat dit filmpje Understanding er is.
Fijn, dat ik durf te vertellen. Dat lucht me op.
Mooi, dat een vriend laat zien mijn verhaal te hebben begrepen. 
Hij "trakteert" me op deze film. 
Ik deel dit waardevolle document graag met jullie.
Deel het verder, dat kan diverse betrokkenen steunen.