donderdag 3 januari 2019

In stukjes


Ik was geraakt

Dat wist ik wel

Diep geraakt

Heeeeeel diep

Heeeeeel lang

En ik deed
Zoals Frank Boeijen ongeveer zong
En wij
Nota bene
Samen ooit live aanhoorden en beleefden

“Of het niet zo is, “was”

Terwijl we wisten

Dat het wél zo was

Dat het onmogelijk was
Dat het niet was, wat we allebei zo verrekte graag wilden, wat het was…..

Foto Helma Ketelaar
Maar …
Het was het niet…
Het was niet, dát, wat we allebei best graag wilden
Waar we allebei een soort van deden
Alsof het dát wél was

Deden naar buiten toe
Naar de ander
Naar de ouders
Naar ons kind
Naar ….. ja, zelfs naar onszelf
Tenminste… dat gold voor mij
Ik weet eigenlijk niet, hoe dat voor jou gold…… geldt

Maar dat werkte niet
Want het was niet zo
Het was gewoon niet zo

Foto Helma Ketelaar

En daarin was en ben ik diep geraakt
Eigenlijk voor altijd geraakt
Soms zie ik daar kleur in
Dat is een hele optimistische dag
Soms leef ik er langs heen
Dat lijkt een best aardige dag
Soms voel ik gewoon eerlijk wat er te voelen is
Na jaren
En dat er steeds te voelen blijft
Meestal zonder de harde, stekende randjes van toen


Foto Helma Ketelaar

Soms verrassend met een nieuw scherp puntje, haakje…..
Dat voelt als leven, echt leven
Want echt leven straalt niet alleen
Dat voelt ook soms zo
Dat is ook wel goed
Als het scherpe MAAR wel weer afvijlbaar is
Rond is nu eenmaal rond
Rond….
Daar kan ik wel weer verder mee

Foto Helma Ketelaar


Jij was vast ook diep geraakt
Mogelijk al veel langer
Dat weet ik meer van anderen
Dan dat ik dat weet van jou
Dat gesprek
Een ECHT gesprek
Niet dat wat een echt gesprek leek
Nee, een ECHT OPEN ZIELS gesprek
Was er nog niet
Is er nog niet
Komt er denk ik ook niet

Foto Helma Ketelaar


Ook dat is goed
Dat ben ik gaan inzien
Gaan invoelen
Gaan loslaten
Gaan ervaren
Dat het is
Zoals het is
En dat is leven
En dat is goed


Foto Helma Ketelaar

………………………..

Bewerkt werk van 3-1-2019. Had in de blog een soort naschrift in de post,
dat nu zelfstandig deel uit maakt van de blog