zaterdag 16 mei 2020

Mijn oneindige(?) verwerkingsfles .....


Foto Erwin Heyl


Het is een raar soort "interbellum" waar ik me nu in bevind. Een "interbellum" waar ik er vast nog meer van ga meemaken.
Die opvolgende "strijden" zijn tegenwoordig meer van binnen, in mijn verwerking(en), dan dat deze strijden een directe tegenstander kennen. Deze "strijden" zijn dikwijls een soort van onverwachts "weer" aanwezig. Voor mijn gevoel zijn ze er dan eerst "uit het niets" en later begrijp ik soms pas waar ze mee te maken hebben (gehad).

Ooit leefde ik, vanaf jong , 21jaar, in een relatie waarin de ander zich niet zeker in zijn seksuele identiteit voelde. In die relatieperiode van 1980 - 2002 was dit zeker in de startperiode geen onderwerp waar veel over bekend was of openlijk over gesproken werd. Mede daardoor is deze relatie gelopen zoals het liep. 
 
Mijn man was buiten mijn weten om hier en daar en zo nu en dan aan het ontdekken hoe het met hem seksueel zat. Doordat de relatie na een tijd niet meer de veiligheid en openheid kende om echte gevoelige zaken te bespreken, groeide dit uit tot een moment dat het voor mij té genoeg was.

We waren onze relatie niet zomaar begonnen. De basis lag in een heel mooi gevoel voor elkaar. Dat is er deels ook nog wel. En we zijn ouders van een inmiddels ruim volwassen jong, waar we beiden een band mee hebben. Het gezinsleven was ook grotendeels prettig.

Toen mijn relatie dan ook door het verschil in onze seksualiteit toch niet lukte. Vond ik dat echt, echt heel jammer. Pijnlijk voor beiden en ook voor ons jong.

Het leven had rond die scheiding nog veel meer, en zeker onverwachts, voor ons in petto. Hierdoor kwam ik niet direct aan het verwerken van het einde van deze relatie toe.

Foto Erwin Heyl
Foto Erwin Heyl
Gevolg... in een leuke nieuwe relatie gestapt met een man die me absoluut weer helemaal, bij mij passend, heterovrouw liet voelen. Alleen, nadat ik wist van het boek van Mevrouw Couperus en op een kerstavond de film Brokeback Mountain zag, ging de stop onverwachts van mijn verwerkingsfles.
Foto Moviemeter
Foto van https://www.moviemeter.nl/film/29868

Er bleek, en soms blijkt, nog veel te verwerken uit wat ik in de eerste lange en me zeker ook dierbare relatie had meegemaakt. Dat werd helaas ook nog eens een van de zaken waardoor die tweede relatie niet gelukt is.

Via contacten met Orpheus Hulpverlening begon de verdere dronk uit mijn verwerkingsfles. Ik ging  eerst zelf naar de heteropartners bijeenkomsten van Orpheus en beleefde een heteropartner weekend Daarna ging voor de PR het Orpheus bestuur in. 

Vanuit dit PR werk voor Orpheus Hulpverlening leerde ik en heb ik ervaren dat om deels verschillende redenen de "Hetero van de Homo" 's niet makkelijk met de eigen ervaringen en verwerkingen naar buiten komen. Dat is, denk ik, mogelijk een van de redenen waarom er over "ons" zo weinig bekend is in deze samenleving. Schaamte, gêne en deels openlijke of indirecte afgedwongen geheimhouding in de eigen kring legt daar dikwijls de basis voor. Hierdoor is er weinig over de gevoelens en verwerkingen van de "Hetero van de Homo" bekend en dat helpt niet in de verwerkingen die we doorleven..
Foto door Helma Ketelaar van Orpheus Jubileum magazine
Vaak ligt de oorzaak van de pijn en daarmee dikwijls de relatiebreuk meer in de seksuele onmogelijkheid van de relatie en in beginsel niet in het niet (meer) van elkaar houden. Ook speelt daarbij mee, dat degene die later uit de kast komt, of daar over dubt, hier al vaak veel langer mee speelt, maar dat niet deelt. Ook bij hen speelt gêne en onzekerheid dikwijls een rol. 

Die "verzwijging" en dat "niet delen" blijkt voor veel "Hetero van de Homo" 's pijnlijk en resulteert niet zelden in fases van boosheid.

De processen in een relatie, waarin later uit de kast komen speelt, kennen vele vormen en lopen voor de beide partners zelden gelijk. Degene die uit de kast komt, of daarover dubt, stoeit daar vaak al jaren mee. In deze periode heeft de "Hetero van de Homo" van deze gedachten en gevoelens vaak (echt nog) geen idee. Hoewel er weleens een gevoel is van... hier lijkt iets niet te kloppen. De oorzaak van dat niet kloppen zoekt, weet ik nu, menig "Hetero van de Homo" eerst bij zichzelf. Het duurt vaak lang voor de echte onmogelijkheid in zo'n relatie onder ogen wordt gezien. Er zijn ook stellen, die er een weg in (proberen te) vinden om toch samen te blijven.

Ik denk dat ik zelf ook de onmogelijkheid van mijn relatie lang niet onder ogen heb willen zien. Ook in onze relatie speelden immers liefdevolle gevoelens voor elkaar, eenzelfde maatschappijvisie en we vormden met ons jong een warm gezin.

Jaren na die relatie, vanuit het horen over en lezen van Mevrouw Couperus, het onverwachts op kerstavond in bijzijn van mijn tweede levenspartner beleven van Brokeback Mountain en de vele ervaringen met lotgenoten sinds mijn contacten met Orpheus Hulpverlening, ontstond in mijn inmiddels bijna afgeronde Master in Marketing Management de HeteroCoach. 

Foto Erwin Heyl
Ik ben de activiteiten van en voor HeteroCoach vanuit de Masterclass Marketing Research en de vragen uit de markt, die aan mij als coach gesteld werden, in 2014 gestart.

Dat staat er stoer: HeteroCoach gestart. 
Mijn stap naar deze niche in coaching op basis van vragen uit de markt voelde moedig. Ik had inmiddels ervaren dat ik vanuit mijn coachervaring en coachopleidingen van waarde kon zijn. Ik kwam hierdoor ook wel meer naar buiten met mijn eigen ervaringen. Ook hierom heen hingen en hangt een sfeer van geheimhouding vanuit meerdere gronden. Dat verhinderde en verhindert niet dat HeteroCoach nu als merk in de markt staat.

De vijf daaropvolgende Masterclasses heb ik ook als basis voor HeteroCoach uitgewerkt. Die basis werd in de loop der tijd breder. Ik bleek namelijk niet de enige te zijn, die soms denkt: "Zo, dat is wel verwerkt!" Of daar kwam zo maar de volgende te verwerken emotie om de hoek. Andere "Hetero van de Homo" 's herkennen dit en in de coachpraktijk komen coachees daarom soms ook na een ruime tijdsperiode voor een paar sessies terug.

Het schrijven van die studieproducten was niet altijd makkelijk, dikwijls confronterend en daardoor ook verwerkend. Ook mijn eindscriptie, die ik juni 2020 mag verdedigen, heb ik voor de HeteroCoach uitgewerkt. Een onderzoek naar de online informatie behoefte van de "Hetero van de Homo" als er vanuit diverse verwerkingsmomenten gezocht wordt naar ondersteuning. Het gaat in dit onderzoek enkel om de eerste fase van de klantreis.

De Inleiding van zo'n scriptie vormt dan de weg naar de onderzoeksvraag. Die Inleiding lag en ligt heel dichtbij bij mij. Het was dan ook een ware uitdaging om dit met de benodigde afstand te schrijven. Wat een verwerking. Dat was wederom een flinke slok uit mijn verwerkingsfles.

Foto Helma Ketelaar
Nu bereid ik mijn verdediging voor en merk ik dat alles van de afgelopen jaren, ja, deze studie heeft meer tijd gevraagd dan ik eerst dacht, weer op een andere manier langskomt. Mijn verwerkingsfles vult zich hierdoor opnieuw vanuit diverse gedachten en herinneringen.

Dat vullen, en weer opnieuw (verder) legen, van mijn verwerkingsfles gaat ook nog wel even duren, want op basis van dit onderzoek kan ik de site "heterovandehomo.nl", deze blog en de Faceboekpagina van HeteroCoach waardevoller voor de "Hetero van de Homo" vullen.

Én vanaf oktober ga ik me verder scholen. Ik wil meer begrijpen van wat ik beleef; van wat wij, de "Hetero van de Homo" 's beleven. Dat raakt niet alleen ons, maar ook de velen in onze directe kringen. Daarvoor wilde ik eerst Psychologie gaan studeren. Ik vond echter een leerlijn bij NCOI waarvan ik denk, dat die mij prachtig past: HBO Consulent Seksuele Gezondheid.  

Ik ga de verwerkingsfles dus niet uit de weg, maar neem er positief en met meer bagage een verdere verdiepende slok eruit.

De illusie, dat ik het ooit helemaal zal begrijpen, heb ik niet. Wel verwacht ik steeds een stapje meer te doorvoelen, doorgronden en in te zien; en dat deel ik graag met de andere "Hetero van de Homo" 's en onze samenleving. 
Want wij de "Hetero van de Homo" 's,  weten praktisch allemaal, dat voor elk van ons geldt: als er meer (h)erkenning van en voor onze gevoelens bestaat, is ons leven op veel momenten gewoon makkelijker .... 


Foto Erwin Heyl

vrijdag 20 maart 2020

Onmogelijke verbondenheid

De sociale afstand brengt ook diepe verbondenheid
verbondenheid met hen die je dierbaar zijn
die je, merk je nu, toch dierbaar blijven
hoe het leven ook loopt.

Hoe het leven ook loopt
geeft juist soms nu weer zo'n voelbare
soms al jaren terug diep ervaren
zo'n ervaren onmogelijke verbondenheid.

Die vorm van verbondenheid
die niet houdbaar was
ondanks het diepe gevoel
van wederzijdse dierbaarheid.

Foto: Helma Ketelaar

Door hoe het leven daarna verder loopt
raakt dit soms even op de achtergrond
het leven brengt en het leven neemt
en leert je weer een nieuwe levensvorm.

Die nieuwe vorm is vaak krachtig
krachtig omdat dat de weg was
de weg is
die na zo'n beleving werkt.

De dierbaarheid van de kring van toen
die bij je waren in je groei
je groei naar volwassenheid
voelt in crisistijd afwisselend dichtbij en toch ook veraf.

Foto Helma Ketelaar
Het besef wat er was
wat je dacht dat er was
komt zo zomaar weer even naar boven
en glijdt dan stapvoets terug naar waar het je nu past.....


Foto Helma Ketelaar

donderdag 31 oktober 2019

Sorry, mijn jong ......


Oud genoeg
Om te doorgronden
Wat er ontbrak

Ervaren genoeg
Om te voelen
Wat er ontbrak

Onderweg genoeg
Om te gissen
Wat er ontbrak

Geen voorbeeld genoeg
Van een leven
Zonder dat er ontbrak

Sorry..... 

Foto Helma Ketelaar

dinsdag 29 oktober 2019

Klaproos

Foto Helma Ketelaar
Je stond op het bloemenspel

dat ik onbevangen

als meisje speelde

ik genoot van je




Foto Helma Ketelaar
Je stond in mijn tuinen

waar ik steeds minder onbevangen

als vrouw was en tuinierde

ik koesterde je



Foto Helma Ketelaar
Je was in juli bij dat Franse beekje

waar ik dwalend onderweg 

als vrouw reisde naar mijn vakantiethuis

ik bewonderde je


Foto Helma Ketelaar
Je komt steeds weer terug

eenvoudig, krachtig en vanuit jezelf

ook ik ben weer die onbevangen vrouw
 
ik dank je....


vrijdag 16 augustus 2019

Herkenbare rollercoasters

Het waren bijzondere weken deze zomer.
Ik begin bij de afgelopen weken, waarin er diverse nieuwe contacten met "Hetero van de Homo"-lotgenoten ontstonden. Waardevol en ook rakend.

Via een nieuwe bezoekster van de Meets en Greets in Den Bosch werd ik getipt voor het boek "Homoseksualiteit is geen keuze". Een over "ons" de "Hetero van de Homo" en debuutroman van Marie-Louise Klomp.
Debuutroman Marie-Louise Klomp

Het boek heb ik in bestelling en Marie-Louise heb ik inmiddels uitgebreid gesproken.

Dan blijkt direct ook weer aan de ene kant het enorme begrijpen en aan de andere kant de weer opnieuw ontstane rollercoaster in ons beiden.

Voor wie het beleven van het Later uit de kast komen van de eerder gedachte heteropartner niet kent...... Zo denk je als "Hetero van de Homo" dat je nu al die hobbels van de achtbaan wel kent óf je stuit zomaar onverwacht op een nieuw soort achtbaan beleving. Vaak waardevol en ook weer heel intens.

Marie-Louise Klomp heeft daarover van de week inmiddels twee blogs over geschreven. Zij schreef zowel een brief aan haar ex, als een blog over haar rollercoaster beleving van deze week.

Als ik het boek gelezen heb, volgt hierover beslist nog meer. Dat zal ergens in september worden.

Inmiddels vordert mijn scriptie ook én heb ik deze zomer verder geschreven met H aan onze blog, waaruit we 27 juli in de pridetijd in Amsterdam op het open podium van OBA bij Jos van Hest mochten voordragen.
Foto Erwin Heyl, 27 juli 19 OBA

 
H las een deel van zijn mij altijd weer rakende brief : "Dat zinnenprikkelende bordje richting strand" over zijn Later uit de kast komen proces. 

Daarna las ik las een deel uit mijn brief: "Dub, dub, dub en dan de stap...." over mijn belevingen  als "Hetero van de Homo" tijdens het praktiserende gedub van mijn partner in zijn Later uit de kast komen proces. 

Wat ik van het schrijven met H meeneem is de enorme voorraad vragen, die we aan elkaar te stellen hebben. Hoe dat soms over en weer diep raakt en hoe waardevol het ook weer is om dit te delen. Zo ontstaat voor Later uit de kast komen, merken wij, een breder begrip en dat is voor beide partners die dit meemaken voor hun verdere leven waardevol en belangrijk.

Daarom blijven wij schrijven en blijft HeteroCoach de Meets en Greets organiseren.
Lees mee en weet je welkom als het je past.

maandag 13 mei 2019

"(ver)Nieuw(d)"


"(ver)Nieuw(d)"

Zelfvertrouwen,
Gevoel van eigenwaarde.
Van vanzelfsprekend
Naar heel ver weg

Verstopt
Onzichtbaar
Als vol vlekken
verkreukelde stof

Vol vlekken
Verkreukelde stof
Vol blijvende belofte
Van blijvende waarde


Door oprechte
Intense gevoelens
weer Vlekvrij en stralend
"(ver)Nieuw(d)"


donderdag 11 april 2019

Naar een ander bankje....

Foto Helma Ketelaar
De dag start fris
Fris na alweer zoveel beloftevolle warme dagen
Dagen met energie
Tintelingen
Onuitgesproken
Wel gevoelde warmte
Warmte die binnenkomt
Welkom binnenkomt
Warmte die open maakt
Dat wat verborgen was
Zichtbaar
Voelbaar
Ja, zelfs voorstelbaar
Tastbaar maakt. 

 Met een kracht
Een sterkte
Een drive
Zelfs zelfvertrouwen
Een zelfs vanzelfsprekend sterk zelfvertrouwen
Dat zelfvertrouwen dat me
View geeft
Toekomst doet zien
Openheid naar meer geeft.

 
Foto Helma Ketelaar
Zelfvertrouwen dat me bovenal
Vertrouwen geeft
En daarmee rust en
Oprechte nieuwsgierigheid
Bijna onrustige nieuwsgierigheid
Onrustig in de zin van niet kunnen wachten
Bijna niet kunnen wachten

Zoals vroeger voor een verjaardag
Zoals in het begin van de lente


Op weg naar
Het licht
De warmte
Het intens genietende ontspannen gevoel
Van een zomerochtend
Een siësta op een warme zomerdag
Van die openheid van een prachtige zomeravond
Zoals ooit in Alvor 
Met een glaasje
Na het avondeten 
Genietend
Op een bankje
Met zicht op een prachtige view
Zo'n genietmoment
Dat ik intens beleefde
Geen foto
Gewoon intens beleefde
Dat genietmoment
Van de lagune
De lagune 
Die zich opent naar de Atlantische Oceaan 
Die lagune en die avond
Op een bankje in de warmte
Boden mij
Dat prachtige beeld en gevoel
Van openheid en kansrijkheid 
Van ontspannen warmte en actieve rust.

Foto Helma Ketelaar
Dat zelfvertrouwen
Met de sprankeling van de lente
Wat zo diep bij mij hoort
Is terug
Voel ik terug
Straalt in mij
Maakt me rustig
En benieuwd
Naar ...
Me benieuwd naar....
Naar....



Foto Helma Ketelaar

Wat ik nog ga zien
Ga voelen
Ga beleven
Ga doen
Ga zijn.


Foto Helma Ketelaar
Maakt me benieuwd
Naar een ander bankje
In de zomer
Waarop ik
Weer verder
Inzichten
Herinneringen
Én
Toekomst
Bouw
.............

*********************

Deze gedichten draag ik ook wel voor op open podia, zoals op  zaterdag 20 april 2019, 14.00-16.00 uur, Centrale OBA - OBA Forum, Oosterdokskade 143 1011DL Amsterdam

Je kunt ook mailen naar HeteroCoach@merkbaarresultaat.nl als je wilt weten wanneer je mijn gedichten kunt beleven als ik ze voordraag.