vrijdag 16 juli 2021

Vooraankondiging: "Helaas niet voor mij"

De quote "Als de homo uit de kast komt, verstopt de "Hetero van de Homo" zich erin" van een "zoon van", zegt veel.

Vanuit HeteroCoach werk ik daarom aan begeleiding, HeteroCoaching en bekendmaking van wat het met een "Hetero van de Homo" doet, als je partner in je relatie uit de kast komt, of daarover twijfelt.

Doordat onze ervaringen, die ons vaak diep raken, nog zo weinig bekend zijn, ontvangen we in onze verwerkingsprocessen, onze "rouw", vaak weinig tot geen begrip. Hierdoor zelfs meer dan eens behoorlijk onhandige reacties. Die doen zeer en zorgen dat we voortaan als "Hetero van de Homo" onze mond wel houden. Dat helpt niet. Je uiten en steun krijgen, dat helpt wel.

Dichten doe ik al meer dan 50 jaar. Nu is het tijd voor mijn debuut bundel.
(Verschijnt eerste helft augustus en is dan te koop via de boekhandel).

"Helaas niet voor mij"

Foto BRRT ISBN: 9789082986594












De bundel start met een mij dierbaar Voorwoord van mijn vriendin Sandra Blikslager, Hoofdredacteur Damespraatjes en bevat verder 11 gedichten, die volgens mij een beleving van herkenning bieden aan de "Hetero van de Homo",  een handvat voor inleving in onze, vaak, emotionele rollercoaster van verwerking en verder woorden biedt, die een ieder op zijn eigen manier kan beleven.

Deze bundel beoogt in de eerste helft van augustus 2021 te verschijnen bij MUG Books.
Merkbaar Resultaat pakt de exploitatie van de titel op.

Ik kan jullie verzekeren dat het een bijzonder proces is. Wederom dieprakend, maar ook heel plezierig. Met een heerlijke samenwerking met Wouter van Heiningen vanuit MUG Books en Bart van Heiningen vanuit BRRT.

Trots om te kunnen aankondigen, dat de bundel "Helaas niet voor mij" er nu echt aan komt.

Super benieuwd naar jullie reacties hierop.


Foto omslag BRRT   Foto auteur Bergh-Fotografie

 

PS Nieuwsgierig? Op Libris.nl kun je inmiddels een leesfragment zien.

NB MUG Books is uitgever, Merkbaar Resultaat commercieel exploitant.

donderdag 17 juni 2021

De ex-man van Mieke kwam twee keer uit de kast Interview voor HeteroCoach door journalist Hans Wetzels

 

De ex-man van Mieke kwam twee keer uit de kast

‘Hij had het nodig om van mij te horen dat hij geen hetero was’

Mieke is een vrolijke vrouw, begin vijftig. Ze woon in Steenwijk in de provincie Overijssel. Samen met haar partner Jos heeft ze vijf kinderen. Ze is gelukkig. Nu. Want zowel Jos als zijzelf hebben meegemaakt dat vorige partners uit de kast kwamen.

‘Toen mijn ex-partner Sander ging samenwonen met een man stuurde ik Jos een bericht omdat hij hetzelfde heeft moeten doormaken. Zijn ex was een studievriendin van mij bij verpleegkunde en bleek na jaren huwelijk met een vrouw verder te willen gaan. Toen ik Jos vertelde Sander een relatie wilde met een man zei hij: dat is bizar, het lijkt wel het script van een slechte film.’

Ervaringen uitwisselen

Het tweetal sprak een paar keer af in Zwolle. Om uit eten te gaan, ervaringen uit te wisselen. Maar al snel sloeg ook de liefdesvonk over. ‘Ik was helemaal niet op zoek naar een relatie. Als je iets is overkomen als een partner die homo blijkt te zijn, dan moet je eigenlijk vooral tijd nemen voor jezelf. Maar toen ik verliefd werd op Jos, dacht ik, als het goed voelt moet je ook niet weglopen voor de liefde.’

Dat beide partners hetzelfde hadden meegemaakt schiep onmiddellijk een band. Mieke moet lachen. ‘Je weet wat de ander heeft doorgemaakt, dus ook wat hij nodig heeft. Als er tijdens een vakantie verdriet boven kwam drijven over het plotselinge in rook opgaan van je oude leven, dan kan dat er gewoon zijn. Jos en ik hadden min of meer dezelfde behoeften. Ik wilde weer als vrouw gewaardeerd worden en Jos als man. Die drang is veel sterker dan bij mensen die niet iets soortgelijks hebben meegemaakt, juist omdat het er eerder aan ontbrak. Seksualiteitsbeleving is onderbelicht in onze maatschappij. Mensen hebben veel wisselende contacten, ja, maar er wordt weinig gesproken over hoe je écht intiem moet zijn met iemand waar je van houdt. Pas op het moment dat je niet wordt gewaardeerd om je vrouwelijkheid  voel je wat ontbreekt. En omgekeerd. Vanwege dat diepgaande begrip kunnen Jos en ik elkaar nu heel mooi aanvullen.’

Twee keer uit de kast

In het dagelijks leven werkt Mieke als beleidsmedewerker Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) bij een gemeente. Ze regelt de inkoop van begeleiding en huishoudelijke hulp voor mensen met een beperking, bemoeit zich met gemeentelijke collegevoorstellen en beheert een budget van miljoenen euro’s. ‘Dat werk gaat uiteindelijk om mensen,’ vertelt ze. ‘Aanbestedingsprocedures kunnen hard en onpersoonlijk zijn. Als iemand opeens weg moet bij zijn dagbestedingsplek bij het dolfinarium in Harderwijk omdat aanbieders het niet eens zijn met de eisen van de gemeente, dan raakt dat je. Juist voor zulke mensen probeer ik de zaken zo goed mogelijk te regelen.’

Haar ex-man Sander is tot twee keer toe uit de kast gekomen voor duidelijk was dat hij niet op vrouwen viel. ‘De eerste keer waren de kinderen nog klein. Dat is inmiddels meer dan twintig jaar geleden. Hij wilde liever niet dat ik het daar met vrienden of familie over had. We zijn wel samen bij een lesbische vriendin op bezoek geweest om erover te praten. De kastdeur ging op een gegeven moment weer dicht. De man waar hij toen verliefd op was heeft hij nooit meer gezien.’

Jaren van samen de draad oppakken volgden. Later werd Sander gediagnosticeerd met multiple sclerose (MS) en moest het koppel een andere manier leren om voor elkaar te zorgen. Mieke is even stil, denkt na: ‘Als zoiets gebeurt ga je een heel andere strijd aan en probeer je nieuwe manieren te vinden om voor elkaar te zorgen.’

Op zoek

In 2014 werd Sander voor een tweede keer verliefd op een man. Mieke, inmiddels een burn-out verder, naar de psycholoog geweest, worstelend met allerlei eigen onzekerheden, geeft dit keer niet zo gemakkelijk toe. ‘Ik ging er toen niet mee akkoord om weer die kastdeur dicht te trekken. We zijn samen op zoek gegaan naar wat er voor ons zou werken. Samenblijven, liefjes erbij nemen, uit elkaar gaan, we zijn zelfs nog samen op reis geweest naar Zuid-Afrika. Alle opties zijn langsgekomen. Maar op een gegeven realiseerde ik me: Sander is gewoon geen hetero.’

Dat moment herinnert ze zich glashelder. Met de wasmand in haar handen, op de trap van de gezamenlijke gezinswoning in Zeewolde. ‘Ik denk dat hij het nodig had om het van mij te horen. Toen vertelde hij eerlijk met een man door het leven te willen. Toen zei ik: dan wil ik ook een echte heteroman om mee samen te zijn.’

Boos en verdrietig

Mieke voelt zich verraden. Niet door Sander, maar door de situatie. ‘Iemand als Sander die zich jarenlang voordoet als iemand die hij niet is. Dat is toch verdrietig? Zo moeilijk is het in Nederland dus nog om uit de kast te komen.’

Maar in het reine komen met haar eigen gevoelens had ook nog voeten in de aarde. Mieke: ‘Natuurlijk ben ik ook wel boos geweest. Verdrietig. Maar ik heb al die tijd gedacht, ik moet hier zélf ook zo goed mogelijk uit zien te komen. Ik kon het in die periode alleen aan mijn vriendinnen vertellen. We hebben er een jaar over gedaan om erachter te komen hoe we verder zouden gaan. We hadden immers ook twee mooie kinderen samen. We hebben het aan de familie verteld voordat we samen kerst gingen vieren.’

Een moment koortsig van de samengebalde spanning, herinnert Mieke zich: ‘Het voelde een beetje alsof je onderweg bent naar je eigen kruisiging. In die periode merk je of mensen open staan voor veranderingen of niet. Aangezien ik zelf nog midden in het proces zat, was het moeilijk om intieme vragen te beantwoorden. Doordat Sander en ik dit allemaal samen deden en vertelden, steunden mensen om ons heen ons in de jaren erna. En nu nog steeds.’

Tot op de dag van vandaag heeft Mieke een goed en liefdevol contact met haar ex. Hij woont nu samen met een nieuwe partner, de kinderen zijn inmiddels twintigers en ze gaan heel amicaal met elkaar om. ‘Terugkijkend was de relatie met Sander vooral heel functioneel,’ besluit Mieke nadenkend. ‘Dat werkte in zekere zin prima, we hebben veel dingen samen gedaan. Ik begreep sommige dingen gewoon niet die ik nu wel kan plaatsen. Ik denk dat gevoel te weinig een plek heeft gehad omdat die kastdeur maar dicht bleef. In mijn huidige relatie kan ik zeggen wat ik voel en zijn wie ik ben. Daar zit voor mij de grootste winst.’

Alle namen in dit stuk zijn gefingeerd. De echte namen van de betrokkenen zijn bij de schrijver bekend.

Foto: Helma Ketelaar

 

zaterdag 29 mei 2021

Als je partner later uit de kast komt .....

 

Wat gebeurt er met je, als je merkt of vermoedt, dat je eerder gedachte heteropartner uit de kast komt, of daarover dubt?

Een vraag, die niet eenvoudig te beantwoorden is, omdat de situaties in de diverse levens, waarin dit voorkomt, vaak best veel verschillen. Dat is me inmiddels wel duidelijk na mijn vele gesprekken en ontmoetingen met mede "Hetero van de Homo" 's, zelf onderzoek doen en lezen en kijken van boeken en films, voor zover aanwezig. Het is in ieder geval niet zo, dat het alleen maar in bepaalde groepen voor komt. Onder jeugd, ook nu, de wat ouderen tot ouderen; kerkelijk/niet kerkelijk en ga zo maar door: op dit moment komt het in de gehele Nederlandse samenleving regelmatig voor dat in een relatie een van de eerder gedachte heteropartners later uit de kast komt.

Dat is uitdagend voor degene die gaat erkennen hoe de eigenheid eigenlijk diep van binnen voelt. Degene, die later uit de kast komt.
Voor "Hetero van de Homo", waarvan de partner later uit de kast komt, start er vaak een eenzame, pittige ervaring, die niet door onze samenleving (h)erkend wordt. Hierdoor voelt de "Hetero van de Homo" zich vaak verloren en alleen, terwijl het alleen al in Nederland heel vaak voorkomt. Door hier meer openheid en bekendheid aan te geven ondersteunt dat de "Hetero van de Homo" in de verwerking en ontdekking van wat er gebeurt.
Tegelijk is het ook heel waardevol als kinderen van, ouders van, vrienden van én ook de later uit de kast komende partner van de "Hetero van de Homo" meer weten over wat de gevoelens van de "Hetero van de Homo" in deze ervaring kunnen zijn. Dat maakt de verwerking minder alleen, meer open en warmer deelbaar. En dat komt de levenstoekomst van de "Hetero van de Homo" ten goede.

Uit de vele ontmoetingen, gesprekken en startend onderzoek komen diverse momenten van herkenning en overeenkomsten en tegelijk ook veel verschillen naar boven.

De grote overeenkomst is vooral, dat bijna iedere "Hetero van de Homo" eerst denkt, dat  het meemaken dat de partner later uit de kast komt een unieke ervaring is. Dat niemand anders dat meemaakt. Deels voelt het ook zo, omdat, blijkt uit de vele verhalen en onderzoek, menigeen uit de directe omgeving niet het echte begrip en de echt nodige steun voelt, die vaak juist zo nodig is. Het ontbreken van die steun en het begrip komt weer, doordat er nog zo weinig in onze samenleving openheid over en (h)erkenning is van deze gevoelens van verwerking van de "Hetero van de Homo", als de partner later uit de kast komt.

In deze blog ga ik eerst eens in op wat ik maar de ontdekking en/of de erkenning zal noemen van het uit de kast komen/erover dubben van de eerder gedachte heteropartner. Daar zitten veel verschillen in:

  • Soms vermoed(de) je als "Hetero van de Homo" al iets en heb je er mogelijk in je relatie over geprobeerd te praten. Als de openheid in de relatie daarvoor aanwezig was/is.
  • Soms is het weleens in de relatie door de "Hetero van de Homo" ter sprake gebracht en is dat door de partner ontkend en weggewuifd.
  • Soms zijn er een paar korte momenten van openheid van wat er gevoeld wordt door de later uit de kast komende partner geweest, die daarna weer snel zijn ontkend.
  • Niet zelden ontdekt de "Hetero van de Homo" een aantal zaken, waardoor er duidelijkheid ontstaat van de later uit de kast komen-gevoelens van de partner.
  • Het komt ook voor dat de "Hetero van de Homo" compleet overdonderd wordt, wanneer de eerder gedachte heteropartner, soms na vele jaren huwelijk/samenzijn, aangeeft biseksuele en/of homoseksuele gevoelens te hebben. Daarbij heeft de later uit de kast komende partner soms al een nieuwe partner/praktische ervaring opgedaan, en wordt hierbij ook weleens direct verteld dat er behoefte is om vanaf nu aan deze gevoelens vanuit openheid te gaan ontdekken en beleven. 
  • Niet zelden wordt er tijdens zo'n proces, op verzoek van de later uit de kast komende partner, de kinderen en/of de familie van de later uit de kast komende partner, een duidelijk, of een soort van, geheimhoudingsplicht over de geaardheid en/of gevoelens van de partner aan de "Hetero van de Homo" opgelegd. De "Hetero van de Homo" worstelt hier dan vaak mee. Mede door de onbekendheid in de samenleving is die geheimhoudingsperiode vaak zwaar voor de "Hetero van de Homo".
  • Deze voorbeelden zijn zeker niet uitputtend....

Persoonlijk ben ik nog geen "Hetero van de Homo" tegengekomen die moeite heeft met de geaardheid op zich van de ander. Wel is er pijn over bedrog, geen onderlinge ervaren eerlijkheid en openheid, het niet in vertrouwen nemen en nog veel meer. Ook de seksuele kant, vaak is er achteraf het besef dat er niet als hetero de echte passie gevoeld is, speelt daarbij een rol.

Er zitten vele kanten aan de belevingen van het later uit de kast komen van je partner. Dat zijn er teveel voor deze blogpost. Bovendien betreffen dat niet alleen momenten rondom het feitelijke later uit de kast komen van de partner; ook op langere termijn blijken er soms gevolgen voor het verdere leven van de "Hetero van de Homo". Ik zal de komende tijd, zo nu en dan een wat ander element van het beleven van het later uit de kast komen van de partner belichten. Het zou trouwens fijn zijn, als daar eens meer diepgaand onderzoek naar wordt gedaan. 

Eerst zal ik zelf nu vanuit mijn ervaringen, ontmoetingen en mijn eerste onderzoeken met enige regelmaat hier meer over gaan schrijven. Aan dit blog gaan ook gastschrijvers meedoen. Zij gaan hun levenservaringen op dit gebied met ons delen.
In een nieuw te starten blog voor HeteroCoach gaat Hans Wetzels, Journalist en ingehuurd door HeteroCoach, binnenkort starten met het optekenen van een aantal levenservaringen van "Hetero van de Homo" 's. 

Uit mijn onderzoek en een behoorlijk aantal een-op-een reacties op de nu al te lezen en beleven informatie van HeteroCoach weet ik, dat deze informatie door diverse "Hetero van de Homo" 's als waardevol wordt ervaren.

Het zou mooi als op termijn de quote van een "zoon van" niet langer hoeft op te gaan:
"Als de homo uit de kast komt, verstopt de "Hetero van de Homo" zich er in".

Foto: Erwin Heyl

Wil je graag verder lezen en beleven? Dat kan in:

Wordt vervolgd ....


 

donderdag 18 februari 2021

Gevangen in "jouw" geheim

De afgelopen weken is het me in diverse gesprekken met ervaren of ontdekkende "hetero van de homo" 's weer eens opgevallen, hoe zwaar "wij" het ervaren om met het geheim van de ander te dealen hebben en geacht worden dit te bewaren. Of het nu gaat om het geheim dat onze partner weet dat hij/zij eigenlijk geen heteroseksuele gevoelens kent, of dat deze dat vermoedt en/of erover twijfelt. 

Het is niet mogen delen van "jouw" geheim betekent een enorme belasting voor de 'hetero van de homo". 

Uit gevoel voor de ander én uit het gevoel, dat je nergens hierover begrip of wijsheid verwacht, wordt daar dan maar vaak mee gedeald. In onze samenleving is er immers weinig tot niets bekend over wat dit geheim, dat óók de "hetero van de homo" raakt in de relatie én in zijn of haar seksualiteit, voor een gecompliceerde rouw en puzzels oplevert. Dat speelt niet alleen tijdens het puzzelproces van de later uit de kast komende partner, dat leeft soms jaren later nog opeens weer.

Ik zal het wat concreter maken. 

Om de ervaringen, gevoelens en verwerkingen van de "hetero van de homo" meer bekend te maken,zal er openheid gegeven moeten worden over wat er beleefd, gevoeld en ervaren wordt door de doelgroep zelf.

Er zijn zeker kansen voor interviews en meer, echter als een "hetero van de homo" gevraagd wordt voor een interview, wordt hier vaak niet aan meegewerkt. 

De reden? Vaak vindt de #partner die later uit de kast komt dat niet fijn. Deze invloed loopt niet zelden via de kinderen. Ook voor onze kinderen is het dikwijls een precair proces, dat zij zelden kunnen delen met anderen. Dat geldt niet zelden ook onze volwassen kinderen, die een en ander best kunnen invoelen. Wij zien ze vaak schaken tussen de ouders en zij houden het "geheim" regelmatig dan maar liever intern. 

Samen  met de partner een interview geven gaat nog wel eens. Daarin komen zelden tot nooit de diepere gevoelens van de "hetero van de homo" aan de orde.

Het geheim moeten houden werkt ook dichterbij door. Hoe dikwijls is er geen druk op de "hetero van de homo" om:

  • Niet te vertellen aan de kinderen 
  • Niet te vertellen aan jouw of zijn/haar familie. 
  • Niet te vertellen aan jouw, of zijn/haar vriendinnen/vrienden, 
  • Niet te vertellen op de sport
  • Niet te vertellen op je werk
  • En ga zo maar door ....

Tegelijk is wel vertellen goed voor de verwerking, àls het begrepen wordt. Doordat wat de "hetero van de homo" te verwerken heeft niet bekend is, zelfs in de boeken van mijn huidige mijn module over "Seksuele vorming" wordt hier met geen woord over gerept. Er is echt onderzoek en bekendheid nodig.

Ondanks de geheimen zie je toch moedige mensen naar buiten komen, zoals Marie-Louise Klomp met haar boek Homoseksualiteit is geen keuze en Tiny in de uitzendingen van Ouders uit de kast en ook Erik Reissenweber met Help! Mijn vrouw komt uit de kast.

Zelf weet ik ook hoeveel drempels ik in de jaren ín de relatie én de 18 jaar daarna heb genomen. Het is ook niet verwonderlijk, dat mijn eerste blogpost voor HeteroCoach Ook als blogger als "Hetero van de Homo" uit de kast  inmiddels ruim 2.500 keer gelezen is.

Wat ik wel merk en van de andere moedige "hetero van de homo" 's geleerd heb, dat het respectvol delen van je verhaal met alle emoties, die er ook bij horen, enorm goed voor jezelf is én voor de anderen die denken dat ze de enige "hetero van de homo" zijn.

Uiteindelijk dealen we vaak in een diepe eenzaamheid met een intens verdriet over deze relatie, die ons opzadelt en/of opzadelde met het diepe gevoel van:  "Helaas niet voor mij"

Foto Helma Ketelaar


vrijdag 5 februari 2021

De "hetero van de homo" wordt stap voor stap zichtbaar

Zo'n zes jaar geleden werkte ik aan mijn opdracht voor de Masterclass Marketing Research, een van de zeven Masterclasses waar mijn Master in Marketingmanagement uit bestond.
De eerste Masterclass had ik voor een andere organisatie uitgewerkt. Dat was achteraf toch wel lastig. Ik werkte er niet, kende het wel, had zeker medewerking, maar toch ...

Eerlijk gezegd vond ik het best moedig van mezelf om te gaan ontdekken of ik op dit niveau ook onderzoek voor mijn eigen bedrijf kon doen. Het deel ervan dat ik wilde onderzoeken, had ik wel direct voor ogen: mijn coach activiteiten.

Op dat moment was het een paar jaar terug dat ik een drietal coachopleidingen gevolgd had. Naar mijn idee is het dan verstandig om daarna eerst de opgedane indrukken, kennis en ervaring wat te laten landen om vanaf daar mijn weg te vinden naar mijn coachactiviteiten.

Als marketeer snapte ik goed, dat het kiezen van een niche, een klantsegment, daarbij van waarde is. Daarin spelen doorleefde levenservaring, kennis van en gevoel voor een rol. 

Ik had ook wel een niche wist ik. Maar ik wist niet eens de naam van mijn doelgroep, die was er gewoon niet. Mijn doelgroep is weliswaar heel groot, maar er is geen echt "thuis" voor mijn doelgroep. Er is geen subsidie, dus doet ook het Sociaal Cultureel Planbureau naar mijn doelgroep geen onderzoek. In een tijdschrift voor Seksualiteit uit 1986 blijkt uit, zoals ze daar schrijven, oude cijfers, dat het om 200.000 tot 400.000 mensen in Nederland gaat. Het zou me niets verbazen, als het er meer zijn.

Tijdens mijn onderzoek had ik toch een naam nodig. Mijn doelgroep, die meemaakt, dat de partner later uit de kast komt of daarover dubt, stoeit met problemen, die andere hetero's niet kennen.

Na veel denken, het hield ook mijn studie op, heb ik de term "hetero van de homo" gelanceerd. Al heel dikwijls heb ik er met lotgenoten over gesproken .... is er geen andere term. Nu zit nog "die homo" een soort van aan ons vast. Ik voel dat ook zo. En tegelijk is dat "een soort van aan ons vastzitten" nu juist ons ding waar we mee dealen, dealden en .....

Uit mijn verdere onderzoeken is me ook steeds duidelijker geworden hoe diep dat dealen en verwerken van het meemaken, van het later uit de kast komen van je partner, zit. Want hoe vaak levert en leverde dit de "hetero van de homo" niet: intens en vaak eenzaam verdriet, angst en paniek, lichamelijke klachten, geestelijke problemen, schuldig voelen, wantrouwen, teleurstelling, eenzaamheid, boosheid en een gevoel van door je geliefde bedrogen te zijn.

Door de onbekendheid in onze maatschappij van deze rouwfases van de "hetero van de homo" voelt menig "hetero van de homo" een grote gêne om met deze gevoelens naar buiten te komen. De angst om wéér niet begrepen te worden, is vaak groot.

Begrip begint met bekendheid. Bekendheid begint met een naam. Van de week zag ik via Google dat de "hetero van de homo" als naam voor "ons" sinds ik de naam in 2016 introduceerde inmiddels door meerdere mensen gebruikt wordt. Dat is fijn. Dat is het begin van "ons" gezicht en in mijn beleving daarmee het begin van erkenning en herkenning van wat een "hetero van de homo" vaak doorleeft en doorleefde. Vanuit mijn activiteiten voor HeteroCoach weet ik hoe belangrijk het is voor de "hetero van de homo" om te weten, dat je niet de enige bent en dat die anderen er ook dikwijls, soms jaren later, nog behoorlijk last van hebben.

De quote waar ik hier mee afsluit, is van een zoon uit een relatie
waar het later uit de kast komen speelde:

"Als de homo uit de kast komt, verstopt de "hetero van de homo" zich er in."

Ik had het niet treffende kunnen verwoorden.

Foto Erwin Heyl


zaterdag 28 november 2020

Vol verwachting

"Vol verwachting", dat past wel in de decembermaand. Dat geeft ook wat kleur aan deze donkere dagen van het jaar.

Mijn vader voelde zich in deze tijd van het jaar vaak een "mol". Hij ging thuis met donker weg naar zijn werk en kwam daar weer in het donker thuis.

Juist in donkere, lastige tijden is het goed om je energie op iets moois te richten, zodat je weer warm wordt van wat je beleeft en/of waar je naar uitkijkt.

Vorige week maandag was voor mij zo'n dag. Een dag, die ik niet had kunnen bedenken, verwachten en die voor mij super waardevol was en is.

In mijn HeteroCoachblog ontstonden sinds 2017, als ik me niet vergis, steeds vaker gedichten. Voor jullie misschien verrassend, voor mij sinds mijn jeugd een mij passende manier om me te uiten. Om echt te zeggen, wat me bezighoudt. 

Sinds eind 2018 heb ik deze gedichten weleens voorgedragen op een open podium. Dat gaat nu wat lastiger, hoewel ik voor 27 maart 2021 weer op de rol sta voor het Open podium van OBA Amsterdam bij Jos van Hest. 

Deze coronatijden maken ons ook digitaler. In een gesprek met mijn jong bleek, dat mijn idee om de gedichten voor te lezen op een YouTube post, mogelijk gemaakt kan worden. Gijs van CheckOneTwo heeft hiervoor een mij verrassend leuk passend format uitgewerkt. 

Het was best spannend voor me om voor het opnemen een selectie te maken uit mijn gedichten en mijn foto's. Nog spannender om deze gedichten onder de deskundige leiding van Gijs te gaan inspreken in de geluidsstudio. Alles stond al klaar om op te nemen toen ik kwam. Echo's, die ik echt niet kon waarnemen, werden door een nog betere opstelling weggewerkt. Het inspreken kon beginnen en ik vond dit een bijzonder fijne ervaring.  Wat ik tot nu toe heb teruggehoord, gaat mijn verwachting te boven. Ik ben dus oprecht "vol verwachting".

Wat was het een prachtige ontdekking die dag. Wel elf gedichten hebben we op een dag opgenomen. Ik voelde me onder leiding van Gijs vrij om op mijn eigen manier mijn eigen woorden te laten opnemen. Reken maar dat ik, mogelijk net als jullie, echt benieuwd naar de eindresultaten én naar jullie reacties.

Nu wordt er aangewerkt om mijn ingesproken en geschreven woorden een voor een in het format klaar te maken voor YouTube. De eerste drie gedichten zullen er naar verwachting voor 11 december 2020, paarse vrijdag, op YouTube staan.

Terwijl ik dit schrijf realiseer ik me, dat ik ook hier weer op weg ben gegaan Naar een ander bankje:-)

Foto Helma Ketelaar

PS. Natuurlijk meld ik me binnenkort als de eerste YouTube posts live staan.

vrijdag 30 oktober 2020

Thuis; een lente in de herfst

Wat maakte
Dat ik accepteerde
Dat het was
Wat er was
Dat wat
Er niet was
Er niet was .....
Het brengt me uiteindelijk
Écht thuis bij mezelf

Je ontnam me
Bewust
Onbewust
Om samen
Écht samen
Het leven
Intens
En lang
Te leven.

Niet alleen
Een leven lang
Vanuit
Gedeelde
Maatschappelijke idealen
Dat is nog wel
Op de een of andere manier
Te herstarten
Mogelijk.

Nee, dat samen
In verbondenheid
Vanuit passie en liefde
Samen het leven
Een hecht
Ontwikkelend leven
Samen
Vanuit oprechte verbondenheid
Leven vorm te geven.

Dat start
Niet op 44
Dat weet je
Wat je echt
Voelde
Wist je
Ik niet
Vermoedde het
Kon toen niet weten.

Nu wijzer
Opgeladen
Weer thuis
Thuis bij mezelf
Het niet gedeelde
Achter me gelaten.
Mijn lef
En eigenheid
Hervonden.

Ga ik
Voor lente
In de herfst
Ga ik voor mijn ontdekken
Van de intense combinatie
Van warmte en sprankeling
Ga ik ontspannen
Bouwen aan
Wat toen niet kon zijn .....

 

Foto Helma Ketelaar