Welke kant gaat mijn studie op?

Met mijn huidige #Psychologie studie aan de #OpenUniversiteit heb ik een plan.
Als het me gegeven is tot en met een promotie-onderzoek Levenslooppsychologie met als grof onderwerp nu: "de betekenis van oude vriendschappen, en hoe (be)houd je ze?, op hoge leeftijd".

Geregeld wordt me gevraagd of ik hier ook de "hetero van de homo" kant in meeneem.
[Met de "hetero van de homo" bedoel ik hen, die een heterorelatie startte en waarin onderweg de ander (plotseling/onverwachts) uit de kast kwam/komt of daar op een of andere manier over dubde/dubt.]

Voor deze groep, de "hetero van de homo", die ik nu eenmaal vanuit mijn eigen leven (her)ken, heb ik mijn debuutbundel "Helaas niet voor mij" geschreven en uitgegeven.
Er is dit Heterocoachblog, een HeterocoachYouTube kanaal en een website heterovandehomo.nl, die ik rond het einde van het jaar eindelijk bijwerk. Ook mijn dagen hebben 24 uur ;-)

Vanavond zat ik weer te studeren (ben nog wel een tijdje bezig voor ik mijn propedeuse Psychologie heb ...) in de cursus "Inleiding in de gezondheidspsychologie".
Op dit moment studeer ik over "De aard en symptomen van pijn" en "Omgaan met en controleren van pijn".

Ja, dan gaan mijn gedachten toch terug naar alles wat ik gehoord, gelezen, gevoeld en ervaren heb van en als "hetero van de homo".

De eerste echte herkenning heb ik in het boek "Mevrouw Couperus" ervaren. Daar schreef ik november 2009 een bericht over op Damespraatjes onder de titel "Een bekende relatie met invoelbare uitdaging".
Er is nog altijd een omgevouwen oortje op pagina 72 van mijn boek waar geschreven wordt over "de drie treden en het badhuis" ... Lees het boek ... "Mevrouw Couperus"!

Veel recenter ontdekte ik pas de #poëzie van Hanny Michaelis. Hanny was met Gerard Reve getrouwd, Dat wist ik, toen ik haar poëzie ontdekte, nog niet. Zij zijn vanwege zijn homoseksualiteit ook uit elkaar gegaan, volgens de Biografie die ik van Hanny Michaelis  bij Uitgeverij Van Oorschot las.
Sinds enige tijd heb ik haar "Verzamelde gedichten" thuis. Bij het eerste openslaan, dat was op pagina 67, las ik een gedicht dat eindigt met :

"Langs de rechtlijnige straten
slaapwandel ik door de dag
met de regen van nu in mijn haren
en de steen van toen om mijn nek."

Ik voelde direct, net als bij "Mevrouw Couperus" een intense herkenning en heb dat gedicht direct geraakt gedeeld met een dichteres, waarvan ik weet, dat ze dit herkent ...

Het feit dat ik over pijn studerend, direct naar mijn boekenkast liep en deze boeken pakte ...

De tijd zal leren welke verfijning er in mijn komende studietijd in mijn nog vele te ondernemen onderzoeken gaat komen.
Blijkbaar is de "hetero van de homo" ook nog altijd dicht bij mij ...

* Hanny Michaelis Verzamelde gedichten 9789028222144

* Sophie Zijlstra Mevrouw Couperus 9789025429171

* Helma Ketelaar Helaas niet voor mij 9789082986594

 

Foto Helma Ketelaar

 

Meer dan 20.000 gelezen blogposts ... wereldwijd!

In mijn leven maakte ik jarenlang wat mee, waar ik niet bekend mee was. Waar ik ook nergens over las. Wat ik moeilijk kon duiden, laat staan bespreekbaar maken. 

Ik ben niet de enige "hetero van de homo" weet ik nu, die jarenlang bewust of onbewust puzzelde over wat er gebeurde, wat er leefde in mijn relatie. In mijn geval was het niet altijd "té druk" zoals Prinses Diana ooit mooi verwoordde. Zoals ik het nu zie, voelde ik me meer als "vriendin" gezien en gewaardeerd dan als de partner waar ook steeds de passie voor gevoeld wordt. Voor mij is dat van belang in een relatie. Ik heb geleerd dat ik die passie voor mij wil voelen van mijn levenspartner in de relatie die beleef.

Nu weet ik dat ik steeds die passie zocht en mij in die zoektocht naar passie alleen voelde. En steeds meer onzeker. Echt op het laatst díep onzeker. Dat past niet bij mij, dat verwacht ook niemand van mij. Die onzekerheid groeide in de relatie en was mijzelf op het laatst ook echt wel duidelijk.
Ook dat is een gevoel, die groeiende diepe onzekerheid over jezelf, die ik herken bij de vele "hetero van de homo" 's, die ik de afgelopen jaren gesproken en ontmoet heb.

Mijn eerste lange relatie bleek voor mij niet langer passend door het praktiserend gedub van mijn levenspartner/man over zijn seksualiteit. Dat werd niet besproken. Er werd wel, zonder dat ik het wist, gedaan. Het speelde ook deels in de tijd dat HIV nog dodelijk was. Hierdoor was niet alleen het onderling vertrouwen in gevaar, maar ook nog eens mijn gezondheid! Zonder dat ik daar enig besef van had. Bedenk daarbij ... wij hadden ook een kind. ....

Wat had ik, al aan de start van deze relatie, graag meer geweten over het dubben van homoseksuelen over het wel of niet uit de kast komen. Hoe ze hun seksualiteit ervaren én hoe vaak er "gevlucht" wordt in een door henzelf of de omgeving meer geaccepteerde heteroseksuele relatie. Die "vlucht" is bijna altijd een geheim. Óók voor de partner. Zelfs voor de partner. Wat al een valse start op zich is. Want de diepste zielenroerselen worden en werden vaak niet gedeeld. Er is dikwijls een "verhaal" omheen.

Een aantal jaren na mijn scheiding ben ik weer meer gaan schrijven. Eerst vooral onder pseudoniem (Kerensa van der Douw) daarna meer onder mijn eigen naam.

Doordat ik steeds meer in contact kwam met andere "hetero van de homo" 's, die net als ik zochten naar meer informatie over wat ze meemaakten, of meegemaakt hadden, werd me duidelijk dat er nog weinig over geschreven en bekend is. Wel steeds meer over diegene die uit (later) uit de kast komt.
Begrijp me goed, dat is nog vaak heel lastig voor de persoon. Daar heb ik zeker begrip voor én ik zou willen dat onze maatschappij daar meer openheid in bood. Dat lijkt wel te ontstaan, maar hoe groot is dat ...?

Ondertussen is er voor en over de "hetero van de homo" vaak enkel in een bijzinnetje of klein onderdeel van een verhaal iets te lezen en/of te zien. Dat wat er te lezen of zien is, is zelden uitgediept.

Daarom ben ik, eerlijk gezegd met klamme handen, op 5 november 2016 begonnen aan dit blog. Wel zes jaar terug dus.

Begonnen met het schrijven vanuit mijn eigen ervaringen. Stapje voor stapje. Ook ik weet wat het is om te ervaren dat er een "geheim", dat niet van jou is, toch op jouw ervaringen rust. 

Maar mijn coachees en mijn mede "hetero van de homo" 's waardeerden en waarderen het. Én we kunnen het zo wat makkelijker delen met de mensen om ons heen. Want ... als wijzelf al niet kunnen vertellen en duiden wat we meemaken, hoe moeten anderen ons dan kunnen begrijpen in onze vaak vele twijfels, onzekerheid en diverse rollercoasters. Laat staan dat ze ons kunnen steunen. Die steun en die luisterende oren zijn wél welkom. Want meer dan regelmatig blijkt ook de eerstelijnszorg en de hulpverlening weinig op de hoogte van wat de "hetero van de homo" mee kan maken in zijn/haar leven. Hierdoor zijn onze persoonlijke kringen, inclusief collega's, leidinggevenden en HR- afdelingen van ons werk van belang.

Inmiddels wordt dit de 59ste blogpost van deze HeteroCoach blog. 

Een blog die inmiddels ruim 20.000 gelezen blogposts kent!

Dat had ik nooit gedacht en verwacht. Ben er wel blij mee, want hierdoor bereik ik mijn doel. De diverse rollercoasters, twijfels en onzekerheden van de "hetero van de homo" bekender maken. Waardoor er meer begrip, erkenning en herkenning in de maatschappij ontstaat én ... dat mogelijk de zich in een heterorelatie "verstoppende" homoseksueel ook begrijpt welke (geheime) puzzel hij/zij hierdoor bij een ander legt.

Dat bekender maken in de maatschappij had ik, onder meer door mijn taalkeuze, beperkt gezien tot Nederland, eventueel België en mogelijk wat mensen over de wereld die Nederlands lezen.

Dat heeft anders uit gepakt.

• het wordt meer gelezen dan ik had verwacht
• de eerste blogpost van 5 november 2016 is inmiddels ruim 2.900 keer gelezen
• de eerste drie blogposts zijn alle drie boven de 1.000 keer gelezen 
• de blogposts worden het meest in Nederland gelezen
• na Nederland volgen de VS, Duitsland, Frankrijk, het VK, Vietnam en nog vele andere landen

Fijn, dat er nu een digitale wereld bestaat, waardoor ook deze belevingen gedeeld kunnen worden.

Ik droom van een wereld, waarin iedereen in zijn jeugd openheid en vrijheid voelt om de eigen seksualiteit te ontdekken en van daaruit te leven.

Tot die tijd zal in Nederland en de wereld nog steeds het aantal "hetero van de homo" 's groeien.

Mijn wens is dat deze blogposts bijdragen tot begrip, erkenning, herkenning en empathie voor de "hetero van de homo" 's.

Met klamme handen begon ik mijn eerste post, met energie en groeiend lef ga ik hier mee verder.

Foto Gini Ketelaar

Hetero van de Homo levensverhalen

 Als je eerder gedachte heteropartner uit de kast komt, of daarover dubt, belandt de Hetero van de Homo in een nog voor velen onbekende rollercoaster. Het delen van deze levensverhalen blijkt waardevol voor de (h)erkenning. Dat wordt mede door de gevoeligheden, die hier vaak bij horen, nog niet veel gedaan.

Zelf heb ik in 2015 voor het eerst openbaar, met mijn eigen voornaam, meegewerkt aan een interview in het Jubileum Magazine van Orpheus.
Ik zal die middag niet snel vergeten ... het bericht daarna ook niet. Door het gesprek kreeg het een ruimere plaats in het magazine.

Foto Helma Ketelaar Interview Jubileum Magazine Orpheus

In dat interview, dat ik nog net in de geweldige tuin van mijn vorige huis gaf, voel ik me in al mijn emoties en kwetsbare belevingen herkend en gewaardeerd beschreven.
Dat bleek ook zo over te komen. Uit de diverse, vaak persoonlijke, berichten die ik daarna ontving.

Het was niet alleen voor de lezers van waarde. Ik merkte dat dit ook een enorme waarde had en heeft voor mezelf. Door mijn verhaal, natuurlijk zo open als ik toen wilde en kon zijn, écht te delen voelde ik me lichter. De waardevolle manier, waarop Hans Willink mijn belevenissen, mijn gevoelens en mijn gedachten heeft verwoord, heeft daar beslist aan bijgedragen.

Vanuit HeteroCoach geef ik vorm aan mijn drive om bij te dragen aan begrip voor de positie van de Hetero van de Homo. In een vorm van de steun in de puzzels en de rollercoasters waar de Hetero van de Homo vaak voor staat, als de partner uit de kast komt en/of hierover twijfelt.
Vanuit deze groep én vanuit mijn eigen ervaring weet ik dat er weinig échte doorleefde verhalen hierover zijn geschreven.

Natuurlijk zijn de processen die de Hetero van de Homo's doorlopen divers. Wanneer, in welke levensfase, is je relatie waarin je dit beleefde  gestart? Op welk moment in deze relatie voelde je of kreeg je door wat er speelde? En ga zo maar door.
Tijdens mijn masteronderzoek voor HeteroCoach heb ik ook echt zien, hoe divers en tegelijk ook weer herkenbaar de diverse belevenissen zijn.

Daarom bouw ik op mijn site heterovandehomo.nl aan een verzameling van levensverhalen van de Hetero van de Homo. Hiervoor heb ik de hulp ingeroepen van de journalist Hans Wetzels.

Dat bouwen gaat stap voor stap. Het is een gevoelig proces, zoals me persoonlijk ook bekend is. Zelfs als in het interview gewerkt wordt met gefingeerde namen, trekt nog regelmatig een betrokkene zich terug. Dat is goed, want een ieder dient op de voor hem of haar passende zorgvuldige manier met de eigen emoties en gevoeligheden, én die van mensen in hun nabijheid, om te gaan. Daardoor gaat het zorgvuldig verzamelen van deze levensverhalen in een rustig tempo.

Na het interview met "Mieke" wordt nu door Hans en een Hetero van de Homo gewerkt aan het volgende Hetero van de Homo levensverhaal. Waardevol, dat dit gebeurt. Ik weet van vele volgers, hoe dit gewaardeerd wordt. Het geeft henzelf én hun omgeving de kans om vanuit deze belevingen meer inzicht en begrip te krijgen voor wat er zelf is beleefd/wordt beleefd.

Zodra het interview geplaatst kan worden, meld ik het in deze blog en op de site.

Vooraankondiging: "Helaas niet voor mij"

De quote "Als de homo uit de kast komt, verstopt de "Hetero van de Homo" zich erin" van een "zoon van", zegt veel.

Vanuit HeteroCoach werk ik daarom aan begeleiding, HeteroCoaching en bekendmaking van wat het met een "Hetero van de Homo" doet, als je partner in je relatie uit de kast komt, of daarover twijfelt.

Doordat onze ervaringen, die ons vaak diep raken, nog zo weinig bekend zijn, ontvangen we in onze verwerkingsprocessen, onze "rouw", vaak weinig tot geen begrip. Hierdoor zelfs meer dan eens behoorlijk onhandige reacties. Die doen zeer en zorgen dat we voortaan als "Hetero van de Homo" onze mond wel houden. Dat helpt niet. Je uiten en steun krijgen, dat helpt wel.

Dichten doe ik al meer dan 50 jaar. Nu is het tijd voor mijn debuut bundel.
(Verschijnt eerste helft augustus en is dan te koop via de boekhandel).

"Helaas niet voor mij"

Foto BRRT ISBN: 9789082986594

De bundel start met een mij dierbaar Voorwoord van mijn vriendin Sandra Blikslager, Hoofdredacteur Damespraatjes en bevat verder 11 gedichten, die volgens mij een beleving van herkenning bieden aan de "Hetero van de Homo",  een handvat voor inleving in onze, vaak, emotionele rollercoaster van verwerking en verder woorden biedt, die een ieder op zijn eigen manier kan beleven.

Deze bundel beoogt in de eerste helft van augustus 2021 te verschijnen bij MUG Books.
Merkbaar Resultaat pakt de exploitatie van de titel op.

Ik kan jullie verzekeren dat het een bijzonder proces is. Wederom dieprakend, maar ook heel plezierig. Met een heerlijke samenwerking met Wouter van Heiningen vanuit MUG Books en Bart van Heiningen vanuit BRRT.

Trots om te kunnen aankondigen, dat de bundel "Helaas niet voor mij" er nu echt aan komt.

Super benieuwd naar jullie reacties hierop.

Foto omslag BRRT   Foto auteur Bergh-Fotografie

 

PS Nieuwsgierig? Op Bol kun je het inkijkexemplaar zien zien.

NB MUG Books is uitgever, Merkbaar Resultaat commercieel exploitant.

Die kus

Intens,
nooit bewust
naar
(terug)
verlangd.

Maar toen
het er
(helaas)
tijd
voor was.

Was het
zo bekend
die begeerte
die passie
zo gewenst.

Foto Helma Ketelaar

 @2021 Helma Ketelaar #MUGBooks  in de bundel "Helaas niet voor mij"
Verkrijgbaar via de (online) boekhandel

 

Foto: Gijs Oomkes

 

Mijn oneindige(?) verwerkingsfles .....

Foto Erwin Heyl

Het is een raar soort "interbellum" waar ik me nu in bevind. Een "interbellum" waar ik er vast nog meer van ga meemaken.

Die opvolgende "strijden" zijn tegenwoordig meer van binnen, in mijn verwerking(en), dan dat deze strijden een directe tegenstander kennen. Deze "strijden" zijn dikwijls een soort van onverwachts "weer" aanwezig. Voor mijn gevoel zijn ze er dan eerst "uit het niets" en later begrijp ik soms pas waar ze mee te maken hebben (gehad).

Ooit leefde ik, vanaf jong , 21jaar, in een relatie waarin de ander zich niet zeker in zijn seksuele identiteit voelde. In die relatieperiode van 1980 - 2002 was dit zeker in de startperiode geen onderwerp waar veel over bekend was of openlijk over gesproken werd. Mede daardoor is deze relatie gelopen zoals het liep. 

 

Mijn man was buiten mijn weten om hier en daar en zo nu en dan aan het ontdekken hoe het met hem seksueel zat. Doordat de relatie na een tijd niet meer de veiligheid en openheid kende om echte gevoelige zaken te bespreken, groeide dit uit tot een moment dat het voor mij té genoeg was.

We waren onze relatie niet zomaar begonnen. De basis lag in een heel mooi gevoel voor elkaar. Dat is er deels ook nog wel. En we zijn ouders van een inmiddels ruim volwassen jong, waar we beiden een band mee hebben. Het gezinsleven was ook grotendeels prettig.

Toen mijn relatie dan ook door het verschil in onze seksualiteit toch niet lukte. Vond ik dat echt, echt heel jammer. Pijnlijk voor beiden en ook voor ons jong.

Het leven had rond die scheiding nog veel meer, en zeker onverwachts, voor ons in petto. Hierdoor kwam ik niet direct aan het verwerken van het einde van deze relatie toe.

Foto Erwin Heyl

Gevolg... in een leuke nieuwe relatie gestapt met een man die me absoluut weer helemaal, bij mij passend, heterovrouw liet voelen. Alleen, nadat ik wist van het boek van Mevrouw Couperus en op een kerstavond de film Brokeback Mountain zag, ging de stop onverwachts van mijn verwerkingsfles.

Foto van https://www.moviemeter.nl/film/29868

Er bleek, en soms blijkt, nog veel te verwerken uit wat ik in de eerste lange en me zeker ook dierbare relatie had meegemaakt. Dat werd helaas ook nog eens een van de zaken waardoor die tweede relatie niet gelukt is.

Via contacten met Orpheus Hulpverlening begon de verdere dronk uit mijn verwerkingsfles. Ik ging  eerst zelf naar de heteropartners bijeenkomsten van Orpheus en beleefde een heteropartner weekend Daarna ging voor de PR het Orpheus bestuur in. 

Vanuit dit PR werk voor Orpheus Hulpverlening leerde ik en heb ik ervaren dat om deels verschillende redenen de "Hetero van de Homo" 's niet makkelijk met de eigen ervaringen en verwerkingen naar buiten komen. Dat is, denk ik, mogelijk een van de redenen waarom er over "ons" zo weinig bekend is in deze samenleving. Schaamte, gêne en deels openlijke of indirecte afgedwongen geheimhouding in de eigen kring legt daar dikwijls de basis voor. Hierdoor is er weinig over de gevoelens en verwerkingen van de "Hetero van de Homo" bekend en dat helpt niet in de verwerkingen die we doorleven..

Foto door Helma Ketelaar van Orpheus Jubileum magazine

Vaak ligt de oorzaak van de pijn en daarmee dikwijls de relatiebreuk meer in de seksuele onmogelijkheid van de relatie en in beginsel niet in het niet (meer) van elkaar houden. Ook speelt daarbij mee, dat degene die later uit de kast komt, of daar over dubt, hier al vaak veel langer mee speelt, maar dat niet deelt. Ook bij hen speelt gêne en onzekerheid dikwijls een rol. 

Die "verzwijging" en dat "niet delen" blijkt voor veel "Hetero van de Homo" 's pijnlijk en resulteert niet zelden in fases van boosheid.

De processen in een relatie, waarin later uit de kast komen speelt, kennen vele vormen en lopen voor de beide partners zelden gelijk. Degene die uit de kast komt, of daarover dubt, stoeit daar vaak al jaren mee. In deze periode heeft de "Hetero van de Homo" van deze gedachten en gevoelens vaak (echt nog) geen idee. Hoewel er weleens een gevoel is van... hier lijkt iets niet te kloppen. De oorzaak van dat niet kloppen zoekt, weet ik nu, menig "Hetero van de Homo" eerst bij zichzelf. Het duurt vaak lang voor de echte onmogelijkheid in zo'n relatie onder ogen wordt gezien. Er zijn ook stellen, die er een weg in (proberen te) vinden om toch samen te blijven.

Ik denk dat ik zelf ook de onmogelijkheid van mijn relatie lang niet onder ogen heb willen zien. Ook in onze relatie speelden immers liefdevolle gevoelens voor elkaar, eenzelfde maatschappijvisie en we vormden met ons jong een warm gezin.

Jaren na die relatie, vanuit het horen over en lezen van Mevrouw Couperus, het onverwachts op kerstavond in bijzijn van mijn tweede levenspartner beleven van Brokeback Mountain en de vele ervaringen met lotgenoten sinds mijn contacten met Orpheus Hulpverlening, ontstond in mijn inmiddels bijna afgeronde Master in Marketing Management de HeteroCoach. 

Foto Erwin Heyl

Ik ben de activiteiten van en voor HeteroCoach vanuit de Masterclass Marketing Research en de vragen uit de markt, die aan mij als coach gesteld werden, in 2014 gestart.

Dat staat er stoer: HeteroCoach gestart. 

Mijn stap naar deze niche in coaching op basis van vragen uit de markt voelde moedig. Ik had inmiddels ervaren dat ik vanuit mijn coachervaring en coachopleidingen van waarde kon zijn. Ik kwam hierdoor ook wel meer naar buiten met mijn eigen ervaringen. Ook hierom heen hingen en hangt een sfeer van geheimhouding vanuit meerdere gronden. Dat verhinderde en verhindert niet dat HeteroCoach nu als merk in de markt staat.

De vijf daaropvolgende Masterclasses heb ik ook als basis voor HeteroCoach uitgewerkt. Die basis werd in de loop der tijd breder. Ik bleek namelijk niet de enige te zijn, die soms denkt: "Zo, dat is wel verwerkt!" Of daar kwam zo maar de volgende te verwerken emotie om de hoek. Andere "Hetero van de Homo" 's herkennen dit en in de coachpraktijk komen coachees daarom soms ook na een ruime tijdsperiode voor een paar sessies terug.

Het schrijven van die studieproducten was niet altijd makkelijk, dikwijls confronterend en daardoor ook verwerkend. Ook mijn eindscriptie, die ik juni 2020 mag verdedigen, heb ik voor de HeteroCoach uitgewerkt. Een onderzoek naar de online informatie behoefte van de "Hetero van de Homo" als er vanuit diverse verwerkingsmomenten gezocht wordt naar ondersteuning. Het gaat in dit onderzoek enkel om de eerste fase van de klantreis.

De Inleiding van zo'n scriptie vormt dan de weg naar de onderzoeksvraag. Die Inleiding lag en ligt heel dichtbij bij mij. Het was dan ook een ware uitdaging om dit met de benodigde afstand te schrijven. Wat een verwerking. Dat was wederom een flinke slok uit mijn verwerkingsfles.

Foto Helma Ketelaar

Nu bereid ik mijn verdediging voor en merk ik dat alles van de afgelopen jaren, ja, deze studie heeft meer tijd gevraagd dan ik eerst dacht, weer op een andere manier langskomt. Mijn verwerkingsfles vult zich hierdoor opnieuw vanuit diverse gedachten en herinneringen.

Dat vullen, en weer opnieuw (verder) legen, van mijn verwerkingsfles gaat ook nog wel even duren, want op basis van dit onderzoek kan ik de site "heterovandehomo.nl", deze blog en de Faceboekpagina van HeteroCoach waardevoller voor de "Hetero van de Homo" vullen.

Én vanaf oktober ga ik me verder scholen. Ik wil meer begrijpen van wat ik beleef; van wat wij, de "Hetero van de Homo" 's beleven. Dat raakt niet alleen ons, maar ook de velen in onze directe kringen. Daarvoor wilde ik eerst Psychologie gaan studeren. Ik vond echter een leerlijn bij NCOI waarvan ik denk, dat die mij prachtig past: HBO Consulent Seksuele Gezondheid.  

Ik ga de verwerkingsfles dus niet uit de weg, maar neem er positief en met meer bagage een verdere verdiepende slok eruit.

De illusie, dat ik het ooit helemaal zal begrijpen, heb ik niet. Wel verwacht ik steeds een stapje meer te doorvoelen, doorgronden en in te zien; en dat deel ik graag met de andere "Hetero van de Homo" 's en onze samenleving. 

Want wij de "Hetero van de Homo" 's,  weten praktisch allemaal, dat voor elk van ons geldt: als er meer (h)erkenning van en voor onze gevoelens bestaat, is ons leven op veel momenten gewoon makkelijker .... 

Foto Erwin Heyl