'Dat zal niet gaan vrouwtje, want ik ben een homo!'

Voorjaar 1977 werd Marie-Louise voor haar gevoel door de bliksem getroffen. Ze leefde op dat moment een door haar gewenst leven: een jong gezin, een dochter in de luiers. Tot ze in die tijd op een avond van een gezellig feestje van vrienden met haar man thuiskwam. Tijdens een wat plagerig gesprek na die thuiskomst kreeg Marie-Louise tot haar verbijstering te horen van haar man: 'Ik ben een homo".

Deze schrik beleven meer mensen dan nu bekend is. Die onbekendheid maakt ook, dat je je als "hetero van de homo" heel erg alleen kunt voelen in de diepe verwarring, die na zo'n mededeling vaak ontstaat. Marie-Louise stond perplex en aan de vooravond van een lange, intense verwerkingsperiode. Een periode die ups en downs kent en lang kan duren.

Als er al iets over deze ervaring te lezen is, dan gaat het vaak over de uit de kast komende persoon. Het gaat niet over de meerdere jaren van verwarrende, diep rakende belevenissen van de "hetero van de homo".

Het doorléven zelf van deze belevenissen vraagt al moed; het met anderen delen nog veel meer. Het is dan ook een groot cadeau, dat Marie-Louise Klomp aan haar mede ervaringsgenoten, de "hetero van de homo" 's en hun omgeving geeft met haar debuutroman: "Homoseksualiteit is geen keuze". 

Foto Helma Ketelaar

Marie-Louise heeft een journalistieke achtergrond en zij heeft net als Bettina von Kleist in "Mein Mann liebt einen Mann", die kwaliteit ingezet om het later uit de kast komen van haar man te verwerken.
In eerste instantie om zelf voor haar en haar toen acht maanden oude dochter met het leven door te kunnen. Hun leven weer kleur en warmte te geven. De vele teksten, die haar toen steunden, heeft ze een aantal jaren terug uitgewerkt tot dit indrukwekkende, moedige en waardevolle boek. Het doel dat ze hierbij voor ogen had, is om haar dochter mee te kunnen geven, hoe moeilijk haar beide ouders het in dit proces hebben gehad.

Nu het boek er is, is het een van de eerste documenten die vanuit een meerjarige ervaring van een ervaringsdeskundige is geschreven. Sophie Zijlstra schrijft in "Mevrouw Couperus" ook wel de belevenissen vanuit de "hetero van de homo". Dat zijn de ervaringen van een andere vrouw, over een kortere periode én niet van de auteur zelf.

In "Homoseksualiteit is geen keuze" staat echt de meerjarige ervaring van een jonge moeder, die opeens alleen verder moet, centraal. Verder "moet" met haar dochter en haar enorme "strijd" om die onverwachte, haar intens rakende ervaring van het later uit de kast komen van haar man een leefbare plaats te geven in haar leven.

Marie-Louise laat in het boek zien, dat ze ook probeert te begrijpen wat er in haar man is omgegaan.
Anderhalf jaar nadat haar man haar vertelde, dat hij homo is, landde de realiteit van de situatie pas echt bij Marie-Louise. Dat beschrijft ze invoelbaar in hoofdstuk 14 Augustus 1979. Daarin laat ze de lezer ervaren, dat de liefde in de relatie er langer kan zijn, dan de échte passie. Die intimiteit ontbreekt en hiermee feitelijk toch ook de basis van een relatie.

Dat het een rakende ervaring is, blijkt ook op bladzijde 115 van het boek. Hierin beschrijft Marie-Louise haar periode van serieuze malaise. Een malaise, die ook terug te lezen is in "Mevrouw Couperus".

Door de openheid over deze malaise en al haar gevoelens, is dit boek ook zo waardevol voor vrienden, familie, werkgevers et cetera. Ik ken zelf ook zo'n periode van malaise en ik zou bijna zeggen, welke "hetero van de homo" niet? In die fase kunnen we ons, in alles wat we doormaken, zo intens onbegrepen en alleen voelen.

Dankzij Marie-Louise kan hiervoor door dit boek zowel bij de "hetero van de homo" als bij de maatschappelijke, hulpverlenende, sociale en familiaire omgeving meer begrip ontstaan. Dat is beslist een grote waarde van dit boek: "Homoseksualiteit is geen keuze".

Persoonlijk ben ik blij, dat ik Marie-Louise Klomp vorig jaar heb leren kennen en hierdoor verder kennismaakte met dit boek. Ik kan dit boek niet anders dan aanraden voor een grote groep.

Lezen, zou ik zeggen, heb er oog voor in je omgeving, luister en praat erover!

De "Hetero van de Homo" hoe leg je dat uit?

We leven in een samenleving, waarin niet iedereen (in zijn jeugd) de ruimte ervaart of voelt om te (h)erkennen, dat hij of zij (ook) homoseksuele/biseksuele gevoelens heeft.
  

Foto Erwin Heyl

Dat is naar mijn mening een ongewenste situatie. Een situatie, die, als de persoon niet voor het aangaan van een langdurige vaste relatie "uit de kast komst", verderop in het leven voor een ruimere kring mensen gevolgen kan hebben. Begrijp me goed, dat ligt naar mijn idee vaak meer aan de samenleving waarin we leven, dan aan deze persoon zelf.


Die persoon leeft vaak jaren bewust of onbewust met veel puzzels. Die zijn onmiskenbaar pittig. En die puzzels gun ik niemand.

Als iemand later in zijn/haar leven uit de kast komt, kan het zijn dat er inmiddels een langdurige hetero-relatie is. Eventueel met kinderen. Dat maakt het gedub niet makkelijker, want de gevoelens voor de ander zijn dikwijls diep en waardevol.
Die ander, de "Hetero van de Homo", is zich soms niet bewust van de gevoelens en gedachten, die bij de gedachte heteropartner spelen. Vaak zijn er wel, soms pas achteraf herkend, signalen. De "Homo van de Hetero" is korter af, reageert anders dan eerder op zijn "Hetero van de Homo".

Dikwijls schrijft de "Hetero van de Homo" in die fase de schuld aan zijn/haar eigen bijdrage aan de relatie toe, of ervaart dat de ander een soort van "schuld" voor het stroef lopen van de relatie bij de "Hetero van de Homo" legt. Begrijp me goed, geen proces is hetzelfde. Inmiddels ken ik er vele en ga ik toch lijnen zien. Als ik de kans heb, wil ik dit nog verder onderzoeken.

In deze lastige puzzelfase voor de "Homo van de Hetero" neemt de intimiteit vaak ook (wat) af. Daarvoor heeft de "Homo van de Hetero" onbewust/bewust wel begrip van de oorzaak van deze verminderde intimiteit. De "Hetero van de Homo" staat vaak voor raadsels. Denkt dat hij/zij niet seksueel aantrekkelijk (meer) is. Dat gevoel van seksuele onaantrekkelijkheid raakt diep en is in veel gevallen best lastig weg te krijgen.

Foto Erwin Heyl

Als de "Homo van de Hetero" (uiteindelijk) "toch" uit de kast komt, is dat voor de bestaande man-vrouwrelatie een ware uitdaging. Heeft de "Homo van de Hetero" als "winst" (voor zover hier sprake is van winst) een perspectief op een leven, zoals het bij zijn/hare ware "zijn" past en voor de "Hetero van de Homo" levert dit vaak een behoorlijke verwarring.

De gedachte heteropartner is niet hetero, terwijl de "Hetero van de Homo" dat zelf wel is. Voor alle duidelijkheid, hier ligt geen veroordeling van de uit de kast komende partner in, maar een diep gevoel van rouw en verwarring van kwijt zijn wat er gedacht was, dat er was: een heterorelatie. De "Hetero van de Homo" heeft vaak veel compassie met de "Homo van de Hetero", zijn/haar eerder gedachte heteropartner. Maar ... staat wel alleen.

Er is weinig bekend over deze verwarrende, dieprakende gevoelens van de "Hetero van de Homo". Het is ook vaak moeilijk uit te leggen aan iemand, die dit niet meemaakt. Gelukkig zijn er aantal films en maken de boeken Mein Mann liebt einen Mann. Wie Frauen das Coming-out ihres Partners bewältigen" en  Mevrouw Couperus ook wel wat duidelijk.

En dan........ waar ga je met die verwarring heen? Waar kun je met die verwarring heen? Ben je de enige "Hetero van de Homo"? Wat vinden mensen eigenlijk van je? Hoe kijken ze tegen je aan?
Er zijn geen cijfers van de mensen, die betrokken zijn in hun heterorelatie bij het later uit de kast komen van hun gedachte heteropartner. Het getal, dat vaak gehanteerd wordt en uit 1989 stamt is 200.000.  Uit onderzoek van RotterdamV in 2016 blijkt, dat de hulpverlening er ook amper mee bekend is. Weet je in ieder geval altijd welkom bij de Meets en Greets van HeteroCoach. Deze bijeenkomsten vinden regelmatig en verspreid over het land plaats.

HeteroCoach heeft als een van haar doelen meer bekendheid geven aan de "Hetero van de Homo" in onze samenleving. Dat is best een uitdaging. Door de gêne zijn hier nog weinig mensen open over. Door de onbekendheid vraagt het vaak veel toelichting en dan nog kan het, doordat iemand er op een of andere manier door geraakt wordt, verwarring geven.

Vanuit HeteroCoach heb ik wel een verzoek.

Als je door wat je leest meer begrip voor het "Later uit de kast komen proces in of na een heterorelatie" krijgt, vraag dan eens door als je het tegenkomt. gewoon open doorvragen aan een vriend(in) of bekende. Verzwijg het niet. Vraag open, wat dit proces met hem of haar doet. Luister, oordeel niet en vraag open door. Vanuit dit begrip wordt het meer bekend en open. Alle betrokkenen zullen je dankbaar zijn en van het onterechte gevoel afkomen, dat ze de enige zijn, die hiermee alleen stoeien.

17-8-2019  vooral met wat linken en afbeeldingen aangevuld

Ben ik de enige "Hetero van de Homo"?

Je leeft je leven als hetero in je hetero relatie. Soms 100% gelukkig, soms je wel (on)bewust afvragend hoe het eigenlijk echt zit met de seksualiteit/intimiteit in je relatie.

In het begin van de vaak voorzichtige ontdekking, dat je als hetero te maken hebt in je heterorelatie met een "Later uit de kast kom" proces van je eerder vermeende heteropartner, kun je je erg alleen en uniek voelen. Je komt immers zelden een "Hetero van de Homo" tegen. Ook ken je er mogelijk geen een. In deze situatie zoek je je vaak je suf op het internet, want waar moet je naar zoeken? Welke zoekwoorden helpen je? Niet zelden kom je dan tot de conclusie: "Ik ben de enige "Hetero van de Homo".."

Je leest, ziet of hoort immers wel over homo's, die op latere leeftijd uit de kast komen. Dat leest meestal als een bevrijding. Dat hebben wij "Hetero van de Homo" 's voor een deel in onze processen van onze "uit de kast komende eerder gedachte heteropartners" ook meegemaakt. Wij, de "Hetero van de Homo" 's,  kunnen, mogelijk als geen ander, de strijd van de homo invoelen, die hij/zij innerlijk voelt bij het "Later uit de kast komen in of na een heterorelatie". In ons geval ónze heterorelatie. Juist door de liefde die we voelden, en dikwijls nog voelen voor onze huidige partner/inmiddels ex-partner, kunnen wij dit invoelen.

Bij het uit de kast komen heeft onze partner wat te winnen.... Zichzelf zijn. Vaak EINDELIJK zichzelf zijn. Soms voorzichtig zichzelf zijn, ook wel verwarring voelend en in een aantal gevallen zelfs toch ook weer (tijdelijk) de kast in.

De verbazing is voor de "Hetero van de Homo" in het ene proces groot, in het andere proces minder groot door het deels al eerder vermoeden, deels weten, maar vooral niet onder ogen willen, of kunnen zien in welke situatie je je bevindt. Daar kan ik van harte over mee praten.

Doordat de groep "Hetero van de Homo" als groep niet zichtbaar is en geen "positie" heeft in onze hulpverlening en in de maatschappij, voel je je in deze positie vaak alleen en onbegrepen. Terwijl je met zoveel vragen worstelt in een heel ingrijpend levensproces.

Het is dan ook heerlijk om te ontdekken, dat je helemaal niet de enige "Hetero van de Homo" bent. Sterker nog: het blijft mij opvallen, dat hoe meer open ik ben, des te meer verhalen en ervaringen ik hoor en lees van mensen, die ook zo'n proces meemaken/meemaakten.

Iedere keer is dat weer een feest van (h)erkenning. Hierbij werkt het internet, ondanks dat je soms even moet zoeken, waardevol en dat kunnen we ook voor onze situatie goed gebruiken. Ondanks de gêne en kwetsbaarheid die wij als groep, of voor onszelf soms/dikwijls/altijd ervaren. Als we delen, kunnen de anderen die nog niet delen ons lezen en deze (h)erkenning "genieten". Er is best veel over ons. Kijk bijvoorbeeld hier:

Je bent als "Hetero van de Homo" niet uniek. Cijfers zijn er nog niet veel. Het is tot nu toe helaas  zelden een onderwerp in de diverse kwantitatieve onderzoeken over homoseksualiteit. In de literatuur en kwalitatieve onderzoeken wordt er nu uitgegaan van circa 200.000 relaties in Nederland. Je bent dus als "Hetero van de Homo" beslist niet uniek! Meer onderzoek is van harte welkom.

Om te beginnen is het zichtbaar worden en zijn van de "Hetero van de Homo" van belang voor velen die deel uitmaken van deze groep.

Geen een "Later uit de kast komen in of na een heterorelatie"- proces is hetzelfde.....

Wat wel zeker is: je bent echt niet de enige "Hetero van de Homo"!