'Dat zal niet gaan vrouwtje, want ik ben een homo!'

Voorjaar 1977 werd Marie-Louise voor haar gevoel door de bliksem getroffen. Ze leefde op dat moment een door haar gewenst leven: een jong gezin, een dochter in de luiers. Tot ze in die tijd op een avond van een gezellig feestje van vrienden met haar man thuiskwam. Tijdens een wat plagerig gesprek na die thuiskomst kreeg Marie-Louise tot haar verbijstering te horen van haar man: 'Ik ben een homo".

Deze schrik beleven meer mensen dan nu bekend is. Die onbekendheid maakt ook, dat je je als "hetero van de homo" heel erg alleen kunt voelen in de diepe verwarring, die na zo'n mededeling vaak ontstaat. Marie-Louise stond perplex en aan de vooravond van een lange, intense verwerkingsperiode. Een periode die ups en downs kent en lang kan duren.

Als er al iets over deze ervaring te lezen is, dan gaat het vaak over de uit de kast komende persoon. Het gaat niet over de meerdere jaren van verwarrende, diep rakende belevenissen van de "hetero van de homo".

Het doorléven zelf van deze belevenissen vraagt al moed; het met anderen delen nog veel meer. Het is dan ook een groot cadeau, dat Marie-Louise Klomp aan haar mede ervaringsgenoten, de "hetero van de homo" 's en hun omgeving geeft met haar debuutroman: "Homoseksualiteit is geen keuze". 

Foto Helma Ketelaar

Marie-Louise heeft een journalistieke achtergrond en zij heeft net als Bettina von Kleist in "Mein Mann liebt einen Mann", die kwaliteit ingezet om het later uit de kast komen van haar man te verwerken.
In eerste instantie om zelf voor haar en haar toen acht maanden oude dochter met het leven door te kunnen. Hun leven weer kleur en warmte te geven. De vele teksten, die haar toen steunden, heeft ze een aantal jaren terug uitgewerkt tot dit indrukwekkende, moedige en waardevolle boek. Het doel dat ze hierbij voor ogen had, is om haar dochter mee te kunnen geven, hoe moeilijk haar beide ouders het in dit proces hebben gehad.

Nu het boek er is, is het een van de eerste documenten die vanuit een meerjarige ervaring van een ervaringsdeskundige is geschreven. Sophie Zijlstra schrijft in "Mevrouw Couperus" ook wel de belevenissen vanuit de "hetero van de homo". Dat zijn de ervaringen van een andere vrouw, over een kortere periode én niet van de auteur zelf.

In "Homoseksualiteit is geen keuze" staat echt de meerjarige ervaring van een jonge moeder, die opeens alleen verder moet, centraal. Verder "moet" met haar dochter en haar enorme "strijd" om die onverwachte, haar intens rakende ervaring van het later uit de kast komen van haar man een leefbare plaats te geven in haar leven.

Marie-Louise laat in het boek zien, dat ze ook probeert te begrijpen wat er in haar man is omgegaan.
Anderhalf jaar nadat haar man haar vertelde, dat hij homo is, landde de realiteit van de situatie pas echt bij Marie-Louise. Dat beschrijft ze invoelbaar in hoofdstuk 14 Augustus 1979. Daarin laat ze de lezer ervaren, dat de liefde in de relatie er langer kan zijn, dan de échte passie. Die intimiteit ontbreekt en hiermee feitelijk toch ook de basis van een relatie.

Dat het een rakende ervaring is, blijkt ook op bladzijde 115 van het boek. Hierin beschrijft Marie-Louise haar periode van serieuze malaise. Een malaise, die ook terug te lezen is in "Mevrouw Couperus".

Door de openheid over deze malaise en al haar gevoelens, is dit boek ook zo waardevol voor vrienden, familie, werkgevers et cetera. Ik ken zelf ook zo'n periode van malaise en ik zou bijna zeggen, welke "hetero van de homo" niet? In die fase kunnen we ons, in alles wat we doormaken, zo intens onbegrepen en alleen voelen.

Dankzij Marie-Louise kan hiervoor door dit boek zowel bij de "hetero van de homo" als bij de maatschappelijke, hulpverlenende, sociale en familiaire omgeving meer begrip ontstaan. Dat is beslist een grote waarde van dit boek: "Homoseksualiteit is geen keuze".

Persoonlijk ben ik blij, dat ik Marie-Louise Klomp vorig jaar heb leren kennen en hierdoor verder kennismaakte met dit boek. Ik kan dit boek niet anders dan aanraden voor een grote groep.

Lezen, zou ik zeggen, heb er oog voor in je omgeving, luister en praat erover!

Herkenbare rollercoasters

Het waren bijzondere weken deze zomer.
Ik begin bij de afgelopen weken, waarin er diverse nieuwe contacten met "Hetero van de Homo"-lotgenoten ontstonden. Waardevol en ook rakend.

Via een nieuwe bezoekster van de Meets en Greets in Den Bosch werd ik getipt voor het boek "Homoseksualiteit is geen keuze". Een over "ons" de "Hetero van de Homo" en debuutroman van Marie-Louise Klomp.

Debuutroman Marie-Louise Klomp

Het boek heb ik in bestelling en Marie-Louise heb ik inmiddels uitgebreid gesproken.

Dan blijkt direct ook weer aan de ene kant het enorme begrijpen en aan de andere kant de weer opnieuw ontstane rollercoaster in ons beiden.

Voor wie het beleven van het Later uit de kast komen van de eerder gedachte heteropartner niet kent...... Zo denk je als "Hetero van de Homo" dat je nu al die hobbels van de achtbaan wel kent óf je stuit zomaar onverwacht op een nieuw soort achtbaan beleving. Vaak waardevol en ook weer heel intens.

Marie-Louise Klomp heeft daarover van de week inmiddels twee blogs over geschreven. Zij schreef zowel een brief aan haar ex, als een blog over haar rollercoaster beleving van deze week.

Als ik het boek gelezen heb, volgt hierover beslist nog meer. Dat zal ergens in september worden.

Inmiddels vordert mijn scriptie ook én heb ik deze zomer verder geschreven met H aan onze blog, waaruit we 27 juli in de pridetijd in Amsterdam op het open podium van OBA bij Jos van Hest mochten voordragen.

Foto Erwin Heyl, 27 juli 19 OBA

 
H las een deel van zijn mij altijd weer rakende brief : "Dat zinnenprikkelende bordje richting strand" over zijn Later uit de kast komen proces. 

Daarna las ik las een deel uit mijn brief: "Dub, dub, dub en dan de stap...." over mijn belevingen  als "Hetero van de Homo" tijdens het praktiserende gedub van mijn partner in zijn Later uit de kast komen proces. 

Wat ik van het schrijven met H meeneem is de enorme voorraad vragen, die we aan elkaar te stellen hebben. Hoe dat soms over en weer diep raakt en hoe waardevol het ook weer is om dit te delen. Zo ontstaat voor Later uit de kast komen, merken wij, een breder begrip en dat is voor beide partners die dit meemaken voor hun verdere leven waardevol en belangrijk.

Daarom blijven wij schrijven en blijft HeteroCoach de Meets en Greets organiseren.
Lees mee en weet je welkom als het je past.