Wil de roos het wel weten?
zondag 25 november 2018
R O Z A U W
Wil de roos het wel weten?
vrijdag 5 oktober 2018
Een relatie ..... of toch een lege dop?
Het is ook een must. Als "Hetero van de Homo" ervaar ik, dat ik aan de ene kant een enorme ruimte heb om mijn eigen pad te vinden en te ontdekken. Vanuit een ervaringsrijkdom, die er ook voor zorgt, dat ik buiten gebaande paden durf te kijken en kijk. Aan de andere kant speelt regelmatig dat stemmetje op de achtergrond. Dat stemmetje, dat ook tijdens die relatie speelde, toen ik dubde wat te doen met een partner die dubde over zijn seksualiteit. Dat stemmetje dat me dan vraagt, of ik echt eerlijk ben tegen mezelf. Voldoende durf. Of ik genoeg losgelaten heb om echt weer te leven en te durven leven op de manier die bij me past. Wat dat is.... daar heb ik nog jaren voor om te ontdekken, denk ik dan. Ik ben ontspannen en geniet, dus dat is vast goed.
Het is ook zo vreemd om eerder gedacht te hebben, dat je de relatie had, die je dacht te hebben. En toch bleek dat niet zo te zijn. Dit klinkt, of leest misschien wat vreemd, maar de meeste "Hetero van de Homo" 's herkennen dit direct en diep. Dat later uit de kast komen, of waarneembaar en voelbaar erover dubben, van je partner haalt je onbevangen gevoel van weer kiezen en weer verder gaan wat weg.
Regelmatig vraag ik me af .... hoe sterk ik tegen wil en dank door deze ervaring geworden ben....? Wat past me daardoor nu eigenlijk, na deze ervaring, echt?
Ik liep daar laatst op een hele, zonnige zondagochtend, toen ik langs de Gooise Vaart wandelde, zo eens rustig wat over na te denken.
Daar zwom een zwaan. Mooi, ontspannen, trots, helder gespiegeld in het water ging de zwaan haar tocht. Ik weet niet eens of het voor deze zwaan haar of zijn tocht was. Ik dacht "haar" tocht. Het was een open weg die ze ging. Genietend van wat er was. Ik bedacht me die ochtend, dat dat wel een goede manier is om je leven te leven.
En toch... die eenmaal opgedane onzekerheid van een niet zo handige, later diep rakende keuze laat en liet me niet helemaal los.
Dat merkte ik toen ik over de rand van de brug over het water keek en me realiseerde, dat de jaarlijkse "Coming out day" er weer aan komt. Dat vind ik oprecht en van harte een belangrijke dag. Het is daarbij, naar mijn bescheiden mening, juist heel erg belangrijk dat we een samenleving creëren en vasthouden waarin een ieder van jongs af aan, de ruimte ervaart om zijn of haar eigen "zijn" vroeg te ontdekken én te durven leven. Vooral dat laatste vind ik een belangrijke toevoeging. Van hoeveel later uit de kast gekomen partners heb ik inmiddels niet gehoord, dat hij of zij het (on)bewust wist dat hij/zij homoseksuele of biseksuele gevoelens had, toen hij/zij in de heterorelatie stapte zonder over die gevoelens tegen de nieuwe partner echt open te zijn. Dat dat open zijn lastig is, begrijp ik. Het leven heeft me ook geleerd, dat dit vaak wel een hele sterke wissel trekt op de heteropartner in zo'n relatie. Dat hoeft niet als de ander eerder zijn/haar "echte" leven had kunnen en durven leven.
vrijdag 8 juni 2018
In afwachting van weer een stapje verder uit mijn "kast" ....
Het was een live interview over wat het betekent om "Hetero van de Homo" te zijn en welke waarde Chaos van Elsbeth de Jager kan betekenen voor het begrip hiervan, los van het feit dat het een heerlijk te lezen feelgood boek is. Daarnaast vroeg Ruud ook de koppeling van het onderwerp naar de Hilversumse politiek waar Karin Walters nu Wethouder LHBTI is.
Zelf ben ik voor mijn gevoel weer verder uit mijn "kast" gekomen, als "Hetero van de Homo". Zoals een persoon dichtbij mij eens zei: "Als de homo als de kast komt, verstopt de "Hetero van de Homo" zich erin." Dat uit mijn "kast" komen gaat stap voor stap. Inmiddels heb ik daar ook al een aantal stappen in gezet, realiseerde ik mij vanochtend. De eerste stap was mijn verslag in 2011 van mijn heteroweekeind dat ik dankzij Orpheus heb kunnen beleven. Gevolgd door mijn persoonlijke verhaal, zo helder opgetekend door Hans Willink, in het jubileum magazine van Orpheus.
Daarna heb ik voor het eerst in 2015 en publiek een deel van mijn verhaal verteld op de kade van de Maas in Maastricht tijdens de Roze zaterdag daar. Dat heeft me een prachtig gesprek opgeleverd met een toehoorder, wiens moeder hem jong de erkenning gaf in zijn homoseksualiteit. Hij was haar zo dankbaar, dat hij niet zelf en eventueel met anderen in een soort geheim zijn leven hoefde te leven.
Rotterdam V gaf me de kans voor een volgende stap. Als deskundige in het pannel bij de presentatie van hun onderzoek. Het enige tweezijdige onderzoek naar later uit de kast komen voor zover mij bekend is. Helaas bestaat Rotterdam V niet meer door subsidie ontwikkelingen.
In juni 2016 deed ik vanuit HeteroCoach voor het eerst mee aan het Midzomergrachtfestival in Utrecht. Op de informatiemarkt en met een zelf vormgegeven inhoudelijke avond.
Op de foto sta ik met het boek Mevrouw Couperus in mijn handen. Toen ik in mei 2007 in de auto via de radio over dat boek hoorde, startte heel, heel voorzichtig mijn verwerking.
En nu..... nu ben ik in de afwachting van mijn interview in de online weergave van de uitzending In Derde Termijn van Gooi TV: een live interview, dat vanaf dit weekeind uitgezonden wordt.
Dat afwachten is een heel proces merk ik. Het interview schiet steeds in flarden door mijn hoofd. Ik wilde het kalmeren door een blog te schrijven. Toen stuitte ik op een eerder blog. Waarin ik uitleg hoe je de "Hetero van de Homo" uitlegt. Dat heb ik eerst van een paar extra komma's voorzien en geplaatst. Had ik best helder beschreven, vind ik nu. Nu eerst aan mijn andere werk, dan de live gang van het interview beleven. Hoe dat voelt? Dat komt hier later.
De "Hetero van de Homo" hoe leg je dat uit?
We leven in een samenleving, waarin niet iedereen (in zijn jeugd) de ruimte ervaart of voelt om te (h)erkennen, dat hij of zij (ook) homoseksuele/biseksuele gevoelens heeft.
![]() |
| Foto Erwin Heyl |
Die persoon leeft vaak jaren bewust of onbewust met veel puzzels. Die zijn onmiskenbaar pittig. En die puzzels gun ik niemand.
Als iemand later in zijn/haar leven uit de kast komt, kan het zijn dat er inmiddels een langdurige hetero-relatie is. Eventueel met kinderen. Dat maakt het gedub niet makkelijker, want de gevoelens voor de ander zijn dikwijls diep en waardevol.
Die ander, de "Hetero van de Homo", is zich soms niet bewust van de gevoelens en gedachten, die bij de gedachte heteropartner spelen. Vaak zijn er wel, soms pas achteraf herkend, signalen. De "Homo van de Hetero" is korter af, reageert anders dan eerder op zijn "Hetero van de Homo".
Dikwijls schrijft de "Hetero van de Homo" in die fase de schuld aan zijn/haar eigen bijdrage aan de relatie toe, of ervaart dat de ander een soort van "schuld" voor het stroef lopen van de relatie bij de "Hetero van de Homo" legt. Begrijp me goed, geen proces is hetzelfde. Inmiddels ken ik er vele en ga ik toch lijnen zien. Als ik de kans heb, wil ik dit nog verder onderzoeken.
In deze lastige puzzelfase voor de "Homo van de Hetero" neemt de intimiteit vaak ook (wat) af. Daarvoor heeft de "Homo van de Hetero" onbewust/bewust wel begrip van de oorzaak van deze verminderde intimiteit. De "Hetero van de Homo" staat vaak voor raadsels. Denkt dat hij/zij niet seksueel aantrekkelijk (meer) is. Dat gevoel van seksuele onaantrekkelijkheid raakt diep en is in veel gevallen best lastig weg te krijgen.
![]() |
| Foto Erwin Heyl |
Als de "Homo van de Hetero" (uiteindelijk) "toch" uit de kast komt, is dat voor de bestaande man-vrouwrelatie een ware uitdaging. Heeft de "Homo van de Hetero" als "winst" (voor zover hier sprake is van winst) een perspectief op een leven, zoals het bij zijn/hare ware "zijn" past en voor de "Hetero van de Homo" levert dit vaak een behoorlijke verwarring.
De gedachte heteropartner is niet hetero, terwijl de "Hetero van de Homo" dat zelf wel is. Voor alle duidelijkheid, hier ligt geen veroordeling van de uit de kast komende partner in, maar een diep gevoel van rouw en verwarring van kwijt zijn wat er gedacht was, dat er was: een heterorelatie. De "Hetero van de Homo" heeft vaak veel compassie met de "Homo van de Hetero", zijn/haar eerder gedachte heteropartner. Maar ... staat wel alleen.
Er is weinig bekend over deze verwarrende, dieprakende gevoelens van de "Hetero van de Homo". Het is ook vaak moeilijk uit te leggen aan iemand, die dit niet meemaakt. Gelukkig zijn er aantal films en maken de boeken Mein Mann liebt einen Mann. Wie Frauen das Coming-out ihres Partners bewältigen" en Mevrouw Couperus ook wel wat duidelijk.
En dan........ waar ga je met die verwarring heen? Waar kun je met die verwarring heen? Ben je de enige "Hetero van de Homo"? Wat vinden mensen eigenlijk van je? Hoe kijken ze tegen je aan?
Er zijn geen cijfers van de mensen, die betrokken zijn in hun heterorelatie bij het later uit de kast komen van hun gedachte heteropartner. Het getal, dat vaak gehanteerd wordt en uit 1989 stamt is 200.000. Uit onderzoek van RotterdamV in 2016 blijkt, dat de hulpverlening er ook amper mee bekend is. Weet je in ieder geval altijd welkom bij de Meets en Greets van HeteroCoach. Deze bijeenkomsten vinden regelmatig en verspreid over het land plaats.
HeteroCoach heeft als een van haar doelen meer bekendheid geven aan de "Hetero van de Homo" in onze samenleving. Dat is best een uitdaging. Door de gêne zijn hier nog weinig mensen open over. Door de onbekendheid vraagt het vaak veel toelichting en dan nog kan het, doordat iemand er op een of andere manier door geraakt wordt, verwarring geven.
Vanuit HeteroCoach heb ik wel een verzoek.
Als je door wat je leest meer begrip voor het "Later uit de kast komen proces in of na een heterorelatie" krijgt, vraag dan eens door als je het tegenkomt. gewoon open doorvragen aan een vriend(in) of bekende. Verzwijg het niet. Vraag open, wat dit proces met hem of haar doet. Luister, oordeel niet en vraag open door. Vanuit dit begrip wordt het meer bekend en open. Alle betrokkenen zullen je dankbaar zijn en van het onterechte gevoel afkomen, dat ze de enige zijn, die hiermee alleen stoeien.
17-8-2019 vooral met wat linken en afbeeldingen aangevuld
zaterdag 13 mei 2017
Ik laat het los
Het leven gaat me tonen
Mijn leven is dat waard.
Verkrijgbaar via de (online) boekhandel
zondag 16 april 2017
Een reflectie over mijn "Hetero van de Homo" proces
Medio oktober 2016 was ik op de Kick-off van het Midzomergrachtfestival dat in juni 2017 als thema heeft: de relatie van genderdiversiteit en kinderen. Over dat thema heb ik wel even moeten nadenken. Ik wil graag tijdens dit festival weer een avond voor de "Hetero van de Homo" organiseren. Dat is me in 2016 goed bevallen en ik vind het belangrijk om de situatie van de "Hetero van de Homo" zichtbaar te maken. In de afgelopen tijden heb ik vele "Hetero van de Homo" 's ontmoet en er veel over gelezen en gezien. Wij delen allen, dat onze geliefde in/uit onze heterorelatie "Later uit de kast kwam", of soms nog komt, of hierover dubt. Zo precies als het er staat, is het vaak.
In mijn situatie luisterden we tijdens onze relatie regelmatig samen naar de Rolling Stones, dus ook naar "Waiting on a friend". En heel diep van binnen voelde ik dan een intens verdriet en grote verwarring.
Het "Later uit de kast komen" is een diepingrijpend proces. Lastig en soms ook ongrijpbaar voor degene die uit de kast komt. Zeker ook lastig en diepingrijpend voor de "Hetero van de Homo". Ik merk zelf en bij andere "Hetero van de Homo" 's dat herkenning en erkenning van groot belang is voor onze verwerking. Dus ook voor het weer verder oppakken van ons heteroleven.
Laat ik voor mezelf spreken. Ik was diep geraakt in mijn diepste zijn. Mijn vrouw zijn, mijn seksualiteit. Ik was er zo zenuwachtig van geworden, dat ik geen pannenkoek meer heel uit de pan kreeg. Letterlijk.... En dat na twee jaar koken op een HBO Diëtetiek opleiding. Koken kan ik echt wel!
Ik zag mijn partner zijn weg gaan en mijn zoon relaties ontdekken, terwijl ik nog natrillend alleen thuis zat. Eerlijk gezegd nog niet beseffend, wat er allemaal te verwerken was. Dat kwam pas jaren later. Ook doordat mijn zoon (toen 19 jaar) op gegeven moment letterlijk niet wist of hij alleen een hele nare tijd tegemoet ging of daarin ook de dood in de ogen ging kijken/keek. Dat laatste bleek en blijkt gelukkig niet zo.
Terwijl ik mezelf na de scheiding weer oppakte en me weer openstelde voor een ontmoeting van een eventuele nieuwe partner, was het dus wel een dubbele, pittige periode. Door de avond voor te bereiden voor 19 juni, die ik tijdens het Midzomergracht festival organiseer, ben ik aan het denken gezet, hoe ik dat in die tijd gedaan heb. Terwijl ik samen met mijn zoon tijdens zijn gezondheidsproces musiceerde, hij aan de piano en ik als eerste sopraan..
Naast deze intense emoties was ik ook op zoek en onderweg naar mezelf. "Mijn tweede jeugd", zei ik vaak. En ik deed of ik het geweldig vond. Nu vraag ik me regelmatig af, of ik deze verwarring wel goed gecombineerd heb met mijn wens er altijd echt voor mijn jong te zijn.
Hij zegt van wel. Ook al was het ook wel eens verwarrend voor hem. Zeker in die eerste tijd ook voor hem ongrijpbaar. Gelukkig gingen en gaan we de weg nog steeds samen.
Door het organiseren van de avond ""Hetero van de Homo": Hoe kleurt dit je ouderschap?"
denk ik hier veel over na. Praat er soms met mijn inmiddels wel echt volwassen zoon over en ook met andere "Hetero van de Homo" 's. Probeer me dan voor te stellen, hoe ik als negentienjarige dochter mijn eigen ontdekkende gedrag had beleefd......
Herken je dit als "Hetero van de Homo" of wil je er gewoon meer over weten? Pak je kans om dit te bespreken in De Kargadoor op 19 juni 2017 tijdens het Midzomergracht festival.
donderdag 30 maart 2017
Ben ik wel de gescheiden "Hetero van de Homo" - moeder die ik wil zijn?
Als ik eerlijk ben, heb ik me bovenstaande niet altijd echt afgevraagd. Dat lukt ook niet allemaal tegelijk in zo'n verwarrend proces. Ook al wist ik diep van binnen al jaren, dat ik die stap moest en ging zetten. De echte scheiding kwam hard en diep aan. In eerste instantie vulde dat al mijn gedachten.
![]() | ||
| Foto Helma Ketelaar | |
Terwijl ik dat nu tik, besef ik heel goed, dat dit geen schoonheidsprijs verdient. Hoewel ik het verhaal wel bij de persoon gelaten heb, zal ik maar zeggen.
![]() |
| Foto Helma Ketelaar |
Van het moeder worden, kreeg ik ook pas echt een beeld, toen ik het was. Dat geldt eigenlijk ook voor mijn rol als gescheiden moeder. Waarbij het feit dat ik toen "Hetero van de Homo" gescheiden moeder werd ook zeker invloed had en heeft.
Reken maar, dat mijn zoon na een aantal maanden toch flink moest wennen aan zijn moeder, die bevestiging zocht in haar "zijn".
Het is niet waar, dat ik hier steeds veel over nadacht of gedacht heb. Het leven heeft me die rust de afgelopen jaren ook beslist niet gegeven.
Vorig jaar kwam ik een boek tegen, dat me hierover tot nadenken aanzette. Daar ben ik tot de dag van vandaag blij mee. Het boek staat al maanden zichtbaar voor de andere boeken geplaatst in mijn boekenkast. Wetend dat ik erover ga schrijven. Niet wetend wanneer.
Nu dus.
![]() |
| Foto Helma Ketelaar |
Ik had er ook weinig voorbeelden van. Hoe was ik een goede gescheiden moeder? Voorbeelden van hoe een gescheiden "Hetero van de Homo" moeder als bewuste moeder in haar nieuwe situatie verder gaat, had ik al helemaal niet.
Er was zoveel turbulentie in me en het leven bracht me nog zoveel andere turbulentie tegelijk, dat... ik deed mijn best en had het vast beter kunnen doen.
"Hun scheiding, mijn leven" van Yolande de Best biedt 20 verhalen van volwassenen over de scheiding van hun ouders. Geen verhalen van een pagina, maar echte verhalen over zo'n zeven tot tien pagina's per verhaal verspreid. Én hierbij komt ook een later uit de kast kom scheiding voor. Rijk om zoveel verschillende ervaringen vanuit de inmiddels volwassen kinderen te kunnen lezen. Wat mij betreft een aanrader voor ieder die dit ergens raakt.
Uit dit boek blijkt wel weer, ieder scheidingsproces kent zijn eigen dynamiek en verloop.
Het blijft belangrijk hierin zo goed mogelijk oog te houden, of later te gaan houden, voor hoe de scheiding onze kinderen raakt. "Hun scheiding, mijn leven" van Yolande de Best kan je hierbij naar mijn idee goed ondersteunen.


























